زيرجلدى عصارهء آبى دانهء ميوهء آن به سگ كاهش طولانى قند خون مشاهده شده ولى خوردن عصارهء آبى آن چنين اثرى ندارد
[ G . I . M . P ]
.
در گزارش ديگرى در مورد تركيبات شيميايى گياه چنين آمده است :
در گياه گاليك اسيد ، تانن ، اسانس ، چربى ، آنتىملين « 1 » ، جامبولول « 2 » ، اولئين ، لينولئين ، پالمىتين « 3 » ، استئارين « 4 » ، فيتوسترين « 5 » ، ميريسيل الكل « 6 » و هنترياكونتان مشخص شده است [ والنزوئلا ] . محققان از جمله رائو و سشادرى معتقدند كه در دانهء ميوهء اوجن گلىكوزيد و آلكالوئيد يا انزيم وجود ندارد و وجود مواد الاجيك اسيد ، گاليك اسيد و تانن در دانه ، عامل مؤثر خواص دارويى آن هستند و آقايان كوليه و وان درپيجل در برگهاى درخت مقدار كمى مواد آنتىبيوتيك يافتهاند كه بر ضد استافيلوكوكوس مؤثر است .
خواص - كاربرد
در هند پوست درخت را به عنوان قابض براى تهيهء محلولهاى قابض و جوشاندههايى براى غرغره و شستشوى زخم به كار مىبرند . شيرهء تازهء پوست را با شير بز براى قطع اسهال به اطفال مىدهند . از شيرهء برگهاى درخت براى رفع اسهال خونى استفاده مىشود . شيرهء ميوهء رسيدهء آن را با سركه مخلوط كرده به عنوان مقوى معده ، بادشكن و مدر مىخورند و از ميوهء آن در موارد اسهالهاى صفراوى خورده مىشود
[ G . I . M . P ]
.
در برمه ، هندوچين ، شبهجزيرهء مالايا ، فيليپين و هند از برگها ، پوست ، ميوه و دانهء درخت براى معالجهء اسهال و اسهال خونى استفاده مىشود و گرد دانهء آن را براى معالجهء بيمارى قند خفيف به كار مىبرند .
ولى در مدارك ديگرى آمده است كه خوردن گرد آن اثر محسوسى در بيمارى قند ندارد بلكه تزريق زيرجلدى عصارهء آبى آن را مؤثر مىدانند . در برمه از برگهاى
هامش
( 1 ) .Antimellin( 2 ) .Jambolol( 3 ) .Palmitin( 4 ) .Stearine( 5 ) .Phytosterin( 6 ) .Myricyl alcohol