باقلاى سنت اينياس
ميوهء گياهى است كه در كتب طب سنتى با نام « باقلاى سنت اينياس » و « فول هندى مسهل » نام برده شده است . به فرانسوى
Feve de Saint Ignace
و به انگليسى
Saint Ignatius bean
گفته مىشود . نام گياه را به فرانسوى
Strichnos igatier
و
Vomiquier amere
و به انگليسى
Saint Ignatius Bean
مىگويند . گياهى است از خانوادهء
Loganiaceae
نام علمى آن
Strychnos ignatii Berg .
و مترادفهاى آن
S . beccarii Gilg .
و
S . cuspidata A . W . Hill .
و
S . ovalifolia Wall .
و
S . tieute Lesch .
و
S . pseudotieute A . W . Hill .
مىباشد .
مشخصات
گياهى است چندساله از پيچكهاى بالارونده و برگها متقابل . گلها سفيد با بوى ياسمن ، خوشهاى . ميوهء آن به شكل و در ابعاد گلابى است . رنگ پوست ميوه سفيد و در داخل آن گوشتى آبدار است و 25 - 20 دانه كه همان باقلاى سنتاينياس باشد در آن قرار دارد . دانهها به رنگ قهوهاى بدون بو و اگر حرارت داده بشوند بوى نامطبوعى از آن برمىخيزد و طعم آن تلخ است . سميت باقلاى سنتاينياس خيلى بيشتر از دانههاى درخت استريكنين است و معمولا گرانتر است و به اين جهت اغلب در بازار مخلوط با دانههاى اذارقى كه كمتر استريكنين دارد ، فروخته مىشود . لذا در موقع خريد بايد دقت نمود داروى خالص خريدارى شود . اين گياه در فيليپين مىرويد .