« كورار » « 1 » مىنامند . بين گياهان يادشده سه گونهء اول مولد كورارهاى با سميت شديد و چهار گونهء آخر مولد كورارهاى ضعيفتر مىباشند .
كورارها مصارف طبى دارويى چندانى ندارند و در روزگاران كهن سرخپوستان امريكا نيزهها و شمشيرهاى خود را با اين سموم نباتى آلوده كرده و در شكار حيوانات بزرگ وحشى به كار مىبردهاند .
در برخى مناطق بوميان براى تهيه كورارهاى خيلى سمى از مخلوطى از دو يا چند گياه استفاده مىكردند ، مثلا نوعى كورار را كه به نام پروتوكورار ناميده مىشود از گياه
S . crevauxii
مخلوط با گياهان ديگرى نظير
Cocculus toxiferus Wedd .
از خانوادهء
Menispermaceae
و
Dieffenbachia seguine Schott .
از خانوادهء
Araliaceae
و يا گياهان سمى ديگرى تهيه مىكنند .
كليهء انواع كورارها به صورت عصارهء جامد و قهوهاى مايل به قرمز هستند و پس از گرد شدن به رنگ زرد درمىآيند . در آب حل مىشوند و مايع قرمزرنگ ايجاد مىكنند و طعم بسيار تلخ دارند .
در انواع مختلف كورارها بهطور كلى دو دسته آلكالوئيد عمده به نام كورين « 2 » و كورارين « 3 » يافت مىشود .
از كورارها در بررسىها و تحقيقات فيزيولوژيكى و بيولوژيكى در آزمايشگاهها استفاده مىشود . در شكار با آلات آلوده به كورار سم از راه خراش زخم وارد خون شكار شده سريعا اثر مىكند و كشته مىشود ، ولى گوشت شكار قابل خوردن است .
هامش
( 1 ) .Curare( 2 ) .Curine( 3 ) .Curarine