درخت ابريشم
اين درخت در اطراف تهران « شبخسب » و « درخت ابريشم » ، در گيلان « شبخسب » و « شبخوسدار » ، در اطراف رشت و لاهيجان « شاقوزدار ، هزاولگ و هزار برگ » ، در مازندران « بيولى » ، در شيرگاه « ويلىولى » ، در نور و كجور « و ولى - شوخس ، شوفس و شوخس » و در آستارا « كشكر » ناميده مىشود . در كتب طب سنتى با نام عربى « شجرة الحرير » آمده است . به فرانسوى
Arbre a la soie
و
Albizzie
و به انگليسى
Bastard tamarind
و
silk tree
و
silk rose
گويند . درختى است از خانوادهء
Leguminosae
تيرهء فرعى
Mimosaceae
، نام علمى آن
Albizzia Julibrissin ( Willd . ) Benth .
و مترادفهاى آن
Albizzia nemu Benth .
و
Albizzia mollis Boiv .
و
Acacia Julibrissin Willd .
از طرف گياهشناسان مختلف نامگذارى شده است و
Loureiro
آن را
Mimosa arborea
مىنامد . كلمهء
albizia
را با يك
z
نيز مىنويسند نظير
Albizia Julibrissin Durazz .
.
مشخصات
درخت گل ابريشم درخت حساسى است و برگهاى آن شبها روى هم مىخوابند و به همين دليل نام چينى آن
HO - hum
كه ترجمهء آن شبخسب است ، مىباشد و همين نام به فارسى نيز منتقل گرديده است . شاخههاى آن داراى انشعابات چترى است .
برگهاى آن مركب و معمولا در اواخر بهار ظاهر مىشود . برگهاى شبخسب در شبها