خواص - كاربرد
خواص آن در اغلب موارد شبيه گياه قبلى است . در روزگاران كهن اين گياه را در الكل خيسانده و به صورت تنطور براى رنگ كردن موى سر به رنگ زرد و بلوند استفاده مىكردند . از جوشاندهء 100 - 70 گرم گياه در هزار گرم آب نيز براى شستن و رنگ كردن موى سر استفاده مىشود . ضد خنازير و مدر است و براى رفع ناراحتىهاى پوست و التيام زخم و جراحت به كار مىرود .
مقدار خوراك از هر دو گياه فوق به صورت جوشانده ، 40 گرم گياه خشك در هزار گرم آب در روز 4 - 3 فنجان بين دو غذا است و چون تلخ و نامطبوع است ممكن است در يك محلول با طعم مطلوب و كمى شيرين خورده شود .
توضيح : نام كلى حشيشة الخنازير يا علف خنازير به گياهان ديگرى نيز گفته مىشود كه از خانوادهء ديگرى متفاوت با خانوادهء
Compositae
هستند و در درمان خنازير و بيمارىهاى جلدى از آنها استفاده مىشود و در اين كتاب بهطور مختصر به ذكر چند گونه از آنها كه از نظر دارويى مورد توجه هستند ، مىپردازيم .
حشيشة الخنازير
در كتب طب سنتى با نام « حشيشة الخنازير » ذكر مىشود . به فرانسوى
Scrofulaire
و
Scrofulaire noueuse
و
Herbe aux hemorroides
و
Grande scrofulaire
و به انگليسى
Figwort
و
Great figwort
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Scrophulariaceae
، نام علمى آن
Scrophularia nodosa L .
و مترادف آن
S . italica Mill .
مىباشد .
مشخصات
گياهى است علفى يك ساله و ساقهء آن با مقطع مربع به رنگ قرمز يا قهوهاى ، برگها متقابل ، كامل يا منقسم ، دندانهدار بيضى و نوكتيز است . در داخل خاك در فاصلهء ريشه و شروع ساقه برجستگىهاى متورم وجود دارد . گلها كوچك به رنگ سبز كثيف مىباشد . ميوه به شكل كپسول كه در آن تعداد زيادى دانه قرار دارد .
اين گياه در اراضى مرطوب و كنار نهرها در اغلب مناطق اروپا و آسيا ، سيبرى ، قفقاز و امريكاى شمالى مىرويد . در ايران تا حال گزارشى از آن نداريم .