ميوه صاف كركدار است . تكثير اين درختچه از طريق قلمهء آن معمول است .
اين درختچه در افريقاى شمالى و قفقاز تا مناطق هيماليا انتشار دارد . در ايران در ارتفاعات بالاى جنگلهاى شمال در جنگلهاى نور و كجور و گدوك و درهء تالار در 2400 مترى از سطح دريا ديده مىشود .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در برگهاى تازهء گياه وجود اسيد سيانيدريك
( HCN )
گزارش شده است . در ميوهء انگور فرنگى تيغدار مقدارى قند [ شامل حدود 7 درصد دكستروز « 1 » و لوولوز ] و در حدود 5 / 1 درصد اسيدهاى آزاد نظير سيتريك اسيد ، ماليك اسيد و وينيك اسيد « 2 » و در ميوهء نرسيده سوكسىنيك اسيد ، كمى مواد آلبومينوئيدى ، تانن و . . . يافت مىشود . در تخم آن مقاديرى لعاب وجود دارد .
خواص - كاربرد
ميوهء انگور فرنگى به علت لعابى كه دانههاى آن دارد ، ملين است و براى رفع يبوست مفيد مىباشد .
اسراف در خوردن ميوهء انگور فرنگى مضر است و اختلالاتى بوجود مىآورد .
انگور فرنگى از نظر دارويى معمولا به عنوان مدر ، خنككننده و ملين مصرف مىشود و اغلب به حالت خام و نارس خورده مىشود . براى روش تهيه عصارهء انگور فرنگى به انگور فرنگى خوشهاى مراجعه فرماييد .
انگور فرنگى سياه
گونهء ديگرى از انگور فرنگى است ، به فرانسوى
Cassis
و
Cassissier
و
Groseillier
و به انگليسى
Black currant
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Saxifragaceae
، نام علمى آن
Ribes nigrum L .
و مترادف آن
Ribes boreale Turcz .
مىباشد .
هامش
( 1 ) .Dextrose( 2 ) .Vinic acid