ريوند
در كتب طب سنتى با نامهاى « ريوند » . « ريوند چينى » يا « ريوندتاتار » نامبرده مىشود . ساقهء زيرزمينى گياهى است از تيرهء هفتبند
Polygonaceae
جنس
Rheum
به فارسى گونه اهلى آن را « ريواس » و وحشى آن را « راوند » و در اصطلاح محلى بلوچستان به گونهاى از آنكه در آن خطه مىرويد « راواش » و « فيلگوش » گويند . به عربى « ريباس » و « ريباج » و به هندى آن را « ريوند چينى » - « هندى ريوند چينى » مىنامند . گياه را به فرانسوى
Rhubarbe
و به انگليسى
Rhubarb
و به لاتين
Reubarbarum
يا
Rhabarbarum
( به معناى ريشهء بربر )
Racine barbar
ناميده مىشود . اسامى فوق به انگليسى و فرانسوى درعينحال به گياه و به ساقه زيرزمينى يا بيخ گياه گفته مىشود .
داراى گونههاى مختلفى است كه نام علمى آنها عبارتند از :
1 .
Rheum Palmatum L .
كه به فرانسوى
Rhubarbe Palmee
گفته مىشود و ساقهء زيرزمينى و بيخ آن همان ريوند چينى معروف است كه بيش از ساير اعضاى گياه مستعمل در طب سنتى است . اينگونه در چين در مناطق
Kokonor
و
Szechwan
مىرويد . به هندى نيز ريوند چينى ناميده مىشود .
2 .
Rheum officinale Baillon
كه به فرانسوى
Rhubarbe officinale
گويند . ساقه زيرزمينى اينگونه نيز در طب سنتى مستعمل است و به عنوان مسهل مصرف مىشود . ولى از نظر خواص و مصرف در درجهء بعد از گونهء قبلى قرار دارد . اينگونه نيز در چين در منطقه