سرو كوهى ، عرعر
در سوم گرم و خشك و ميوهء آن در سوم گرم و در اول دوم خشك و بعضى در اول گرم و در دوم خشك گفتهاند . باعث خشونت سينه و مصلح آن كتيرا و مقدار خوراك آن يك مثقال است .
سعد ( مشك زمين ) ، اسكتو
در آخر دوم گرم و خشك و بعضى در اول گرم و در دوم خشك گفتهاند مضر حلق و صوت و مصلح آن شكر و مضر ريه و مصلح آن انسيون مىباشد .
مصرف زياد آن سوزانندهء خون و مولّد جذام و مصلح آن 3 روز در سركه و عسل خيساندن است . مقدار خوراك آن از يك درم تا 2 مثقال است ، مشابه آن هموزنش سنبل الطيب و نصف آن مرّ و ربع آن دارچين است .
سفرجل ، به
شيرين آن در حرارت و برودت قريب به اعتدال و مايل به گرمى و در آخر اول تر نيز گفتهاند . نوع ترش آن سرد در اول و خشك در دوم و مرباى به ترش ، سرد در آخر اول و قابض است . به دانه سرد و تر در دوم است . زيادهروى در آن باعث خشونت سينه و رعشه و سرفه و قولنج است مصلح مضرات آن مربا نمودن با عسل است . مرباى به ترش براى ريه و سرفه مضر است . لعاب بهدانه تا حدودى سست كنندهء معده است كه مصلح آن در گرممزاجان شكر و در سردمزاجان رازيانه
سقمونيا ، محموده
گرم در سوم و خشك در آخر دوم و برخى خشك در سوم گفتهاند . دارويى سمى و ريشهء آن بسيار گرم و سوزاننده است . مصرف آن بايد همراه با ادويهء مناسب