احوال و آثار ابن رضوان
ابو الحسن على بن رضوان مصرى از پزشكان مشهور قرن پنجم هجرى است . او خود ، در شرح احوال خود ، مىگويد : « از شش سالگى به فراگرفتن دانش پرداختم و در چهارده سالگى شروع به آموختن طب و فلسفه كردم تا آنكه در سى و دو سالگى در فن پزشكى مشهور گرديدم و از اين راه ثروتى اندوختم تا مرا هنگام پيرى كفايت كند » .
او مىگويد : « چون پيشينيان كتابهاى فراوانى در علم پزشكى نوشته بودند ، من نخست به اختصار و تلخيص آنها پرداختم . » و سپس ، موضوع آن كتابها را چنين بيان مىكند : « پنج كتاب در ادب ، و ده كتاب از كتابهاى شرعى ، و كتابهاى بقراط و جالينوس در طب ، و همچنين نظاير آنها مانند حشائش ديسقوريدس و كتابهاى روفس ، و اريباسيوس ، و بولس و كتاب حاوى رازى ، و از كتابهاى كشاورزى و داروشناسى چهار كتاب ، و از كتابهاى تعاليم مجسطى بطليموس و از كتابهاى عارفان كتابهاى افلاطون و ارسطو و اسكندر ( اسكندر افروديسى ) و ثامسطيوس و فارابى » .
ابن رضوان بر آثار بسيارى از پيشينيان و معاصران خود رد و نقض نوشته است ؛ از جمله بر حنين ابن اسحاق ، و ابو الفرج بن طيب ، و محمد بن زكرياى رازى .
ابن ابى اصيبعه خطى از ابن رضوان در اختيار داشته است كه در آن ، او گفته است كه بنا بر رأى بقراط پزشك واقعى بايد داراى صفات زير باشد :
1 . خوشاندام و تندرست و تيزهوش و نيكانديش و خردمند و خوشحافظه و خوشطبع باشد .
2 . خوشلباس و خوشبوى و از نظافت تن و جامه برخوردار باشد .
3 . اسرار بيماران را پنهان نگاه دارد و بيمارى آنان را فاش نسازد .
4 . رغبت او در درمان بيماران بيش از رغبتش در اجرت باشد و به درمان فقيران بيش از درمان