فقهاى شيعه ، مانند آيات عظام : ناصر مكارم شيرازى ، مرحوم سيد محمد شيرازى ، يوسف صانعى ، حسينعلى منتظرى ، سيد محسن موسوى تبريزى ، محمد هادى معرفت و . . . ، نفس عمل شبيهسازى انسان را به عنوان يك پديدهء علمى و قابل استفاده در موارد سودمند و داراى منافع محلّلهء مقصوده نزد عقلا ، جايز و حلال دانستهاند ؛ اما بهرهبردارى از آن را در كاربردهاى منفى حرام اعلام كردهاند . « 1 »
عكس العمل شخصيتهاى اسلامى
در اسلام ، شخصيت مذهبى رسمى قابل مقايسه با پاپ در آيين مسيحيت وجود ندارد و مدت زيادى طول مىكشد تا شخصيتهاى اصلى مذاهب اسلامى در پنج گرايش اسلامى ، چهار گرايش اهل سنت و يك گرايش شيعه ، به بررسى مباحث مورد نظر بپردازند .
پروفسور عبد العزيز ساشادينا
( Abdulaziz Sachedina )
استاد دانشگاه ويرجينيا به آيات دوازدهم تا چهاردهم سورهء 24 قرآن اشاره مىكند . اين آيات به تشريح رشد و تكامل جنين مىپردازد :
ما انسان را از خاك آفريديم . پس آنگاه او را نطفه گردانيده و در جايگاه استوار ( رحم ) قرار داديم .
آنگاه نطفه را به بافت ، بافت را به گوشت و گوشت را به استخوان و سپس استخوانها را با گوشت پوشانديم و سپس خلقتى ديگر آفريديم . پس آفرين بر قدرت خداوند ، برترين آفرينندگان ( خالقين ) .
وى مىگويد : آنچه در اساس عقل و ادله مىتوان از اين آيات دريافت ، اين است كه ما انسانها همگى در امر خلقت خداوند دخيليم ( البته خداوند ، برترين خالق است ) ، پس مىتوانيم با مداخله در امور طبيعت ؛ همانند مراحل اوليّه رشد جنين ، فعالانه با هدف بهبود شرايط سلامت انسانى در پيشبرد اهداف سهيم باشيم .
هامش
( 1 ) . ر . ك :WWW . google . com؛ ايسنا( ISNA )، بخش فقه و حقوق ، شبيهسازى .