سلّار در بخش طلاق از كتاب مراسم مىگويد :
« فأمّا غير المتوفّى عنها زوجها : فعلى ضربين : أحدهما : يجب عليها عدّة ، و الآخر لا يجب عليها عدّة ، فمن يجب عليها عدّة : من لم يبلغ الحيض ، و ليست فى سنّ من تحيض ، و غير المدخول بها ، و اليائسة من المحيض ، و ليست فى سنّ من تحيض ، و قد حدّ في القرشيّة و النبطيّة ستّون سنة ، و في غيرها خمسون سنة » . « 1 »
زنى كه شويش نمرده دوگونه است : بر يكى عده لازم است و بر ديگرى نيست .
آنكه عده بر اوست زنى است كه به سنّ قاعدگى نرسيده ، زنى كه با او آميزش انجام نگرفته و زنى كه از عادت ماهانه نااميد است و در سنى هم نيست كه عادت بيند .
اين سن ، دربارهء زنان قرشى و نبطى شصت سال و در ديگر زنان ، پنجاه سال دانسته شده است .
محقق در شرايع در پايان فصل سوم از بخش عدهها مىنويسد :
« و في اليائسة و التي لم تبلغ روايتان : إحداهما : أنهما تعتدّ ان بثلاثة أشهر ، و الأخرى لا عدّة عليها ، و هي الأشهر ، و حدّ اليأس أن تبلغ خمسين سنة » . « 2 »
دربارهء زن نااميد از قاعدگى و نابالغ دوگونه روايت است ، يكى آنكه اينان سه ماه عده نگه مىدارند و ديگرى آنكه عدهاى كه همان ماههاست ، بر ايشان نيست و مرز نااميدى نيز رسيدن به پنجاهسالگى است .
و در مختصر النافع مىنويسد :
« و لا عدّة على الصغير ، و لا اليائسة على الأشهر ، و في حدّ اليأس روايتان : أشهرهما خمسون سنة » . « 3 »
عدهء چندماهه بر خردسال و نااميد نيست . دربارهء مرز نااميدى دو روايت آمده كه مشهورتر پنجاهسالگى است .
هامش
( 1 ) . سلّار ديلمى ، مراسم ، ص 585 .
( 2 ) . محقق حلى ، شرايع ، ج 3 ، ص 35 .
( 3 ) . محقق حلى ، مختصر النافع ، بخش عدهها .