يك شخص برداشت كرده و آن را به يك سلول عادى و سالم وارد نمودند كه پس از آن شروع به رشد غير عادى نمود . در اين مرحله همينكه دانشمندان چهار نوع
( Protease inhibitors
مختلف اضافه كردند تحولات متوقف شد و تغييرات سرطانى به وقوع نپيوست .
با اين آزمايش آنها متوجه شدند كه مهاركنندههاى پروتئاز
( Protease inhibitors )
فعاليت عامل اونكوژن را متوقف كرده و از سرطانزايى آن جلوگيرى كرده است .
اين آزمايش نشان مىدهد كه وجود انكوژن به احتمال زياد براى رشد سلولى و رشد تومورها ضرورى است و لذا اگر مانع فعاليت آن بشويم و به نوعى در موقع مناسب مانع پيشرفت آن گرديم تومور ديگر رشد نخواهد كرد .
اين نظريه ، اساس تئورى چگونگى دخالت مهاركنندههاى پروتئاز
( Protease inhibitors )
را در متوقف كردن انواع سرطانها در مراحل مختلف پيشرفت ارائه مىنمايد .
دكتر ترول حتى معتقد است مهاركنندههاى پروتئاز
( Protease inhibitors )
ها مىتوانند سرعت پيشرفت سرطان را در مراحل مختلف نظير آثار روش
Chemotherapy
كند نمايند با اين تفاوت كه آثار مهاركنندههاى پروتئاز
( Protease inhibitors )
سمّى نيست و بدن را مسموم نمىكند و به علاوه هدفگيرى شفابخشى آن نيز خيلى دقيقتر است .
دكتر ترول چنين مىانديشيد كه اگر قبل از اينكه بدخيمى از مواد اوليهء خود تجاوز كرده و شروع به گسترش نمايد ، يعنى قبل از آغاز مرحلهء به اصطلاح
Metastasis
، مقدارى مولكولهاى مهاركنندههاى پروتئاز
( P . inhibitors )
از طريق خوردن خوراكىهاى غنى از اين مولكولها به سلولهاى سرطانى وارد شود به احتمال زياد پيشرفت آن را سد مىنمايد ولى متأسفانه اگر بدخيمى از مرحلهء اوليه تجاوز كرده و گسترش يافته باشد و به عبارت ديگر متاستاز آغاز شده باشد ، شايد ديگر متوقف كردن آن از طريق خوردن خوراكىهاى غنى از مولكولهاى مهاركنندههاى پروتئاز
( P . inhibitors )
ميسر نباشد و ديگر خيلى دير شده باشد .
محقق و دانشمند نامدار ديگرى به نام دكتر آن . كندى در دانشكدهء بهداشت دانشگاه هاروارد در يك كشف جديد مهمى دريافت كه مهاركنندههاى پروتئاز
( Protease inhibitors )
ها در يك كشت بافتى ، حتى روند صدمات وارده در اثر سرطان به سلولها را