اشاره به حكمت نهفته در چشم
امام صادق عليه السّلام - در مناظره با طبيب هندى - : پيشانى ، از مو تهى است ، ازآنرو كه محلّ رسيدن نور به چشمان است ؛ و در آن چينوچروك قرار داده شده است ، بدان سبب كه عرق فروريخته شده از سر را در خود ، محبوس سازد و مانع رسيدن آن به چشمان شود ، تا بدانوقت كه انسان ، عرق خويش را پاك كند ، آنسان كه نهرهاى زمين ، آبها را در خود ، محبوس مىسازند .
ابروها در بالاى چشمان قرار داده شدهاند تا نور را بدان اندازه كه بسنده است ، به چشمان راه دهند . اى هندى ! مگر نمىبينى آنكه نور بر وى چيره مىشود ، دست خويش را بر فراز چشمان مىگيرد تا نور ، بدان اندازه كه بسنده است ، از زير آن به چشمان راه گشايد ؟
بينى ، در ميان دو چشم قرار داده شده است تا نور را در ميان دو چشم ، به دو بخش مساوى قسمت كند .
چشم ، همانند بادام است ، تا ميل بتواند دارو را در داخل آن جريان دهد و بيمارى ( عفونت ) از آن بيرون آيد . اگر چشم ، مربّعشكل يا دايرهاى بود ، نه ميل در داخل آن حركت مىكرد ، نه دارو به همهى آن مىرسيد ، و نه بيمارى از درون آن خارج مىشد .
امام صادق عليه السّلام - خطاب به مفضّل بن عمر - : اى مفضّل ! اكنون به اين