مىگزارد ، جستند تا براى وى ، عمل آن شب و روزش را بنويسند ؛ امّا وى را در مصلّاى خويش نيافتند . پس به آسمان بازگشتند و گفتند : پروردگارا ! فلان بندهى مؤمنت را در مكان نمازش جستيم تا براى وى عملش را در آن روز و شب بنويسيم ، ولى آنجا به او دست نيافتيم و او را در بند [ بيمارى ] تو ديديم .
پس خداوند عزّ و جلّ [ به آنان ] فرمود : تا زمانى كه بندهام در بند من است ؛ براى او در هر شب و روز ، همانند آنچه در دوران تندرستىاش انجام مىداده است ، بنويسيد ؛ چه ، بر من است هنگامى كه او را از آنچه در دوران تندرستى انجام مىداده ، بازداشتهام ، براى وى پاداش همان را بنويسم » .
امام صادق عليه السّلام : چون در هر شامگاه ، دو فرشتهى بندهى بيمار به آسمان مىروند ، پروردگار - تبارك و تعالى - مىپرسد : « براى بندهام در بيمارىاش چه نوشتهايد ؟ » .
مىگويند : ناليدن .
پس خداوند مىفرمايد : « با بندهء خويش ، انصاف روا نداشتهام اگر او را در بازداشتى از بازداشتهاى خود بدارم و آنگاه ، مانع ناليدن او شوم » .
پس [ به فرشتگان ] مىفرمايد : « براى بندهام ، همانند آن كارهاى نيكى را كه در دوران تندرستىاش مىنوشتيد ، بنويسيد و هيچ گناهى را بر او ننويسيد تا هنگامى كه وى را از بازداشت خويش ، آزاد كنم ؛ چراكه او اكنون ، در زندانى از زندانهاى من است » .
وظايف بيماران :
پنهان داشتن بيمارى
الكافى - به نقل از ابن ابى عمير ، از يكى از ياران امام صادق عليه السّلام : - :
امام صادق عليه السّلام فرمود : « هركس سه روز بيمار باشد و آن را پنهان كند و هيچكس را از آن آگاه نسازد ، خداوند براى او گوشتى بهتر از آن گوشت [ كه در بيمارى از دست رفته است ] ، خونى بهتر از خونش ، پوستى بهتر از پوست وى و مويى بهتر از موى وى ، جايگزين مىكند » .