اشاره به حكمت نهفته در مو
بحار الانوار - به نقل از محمد بن سنان ، از مفضل بن عمر ، در گفتگو با امام صادق عليه السّلام ( در بيان نعمتهايى كه خداوند متعال به انسان بخشيده است ) : -
امام صادق عليه السّلام فرمود : « در اين بنگر و تأمل كن كه چه حسن تدبيرى در آفرينش موها و ناخنهاست . ازآنرو كه آنها از چيزهايىاند كه بلند مىشوند و زياد مىشوند ، بهگونهاى كه نياز است پيوسته از آنها كاسته شود ، فاقد حس آفريده شدهاند ، تا انسان از كوتاه كردن آنها احساس درد نكند ؛ درحالىكه اگر مو و ناخن از چيزهايى بودند كه حس داشتند ، انسان در كوتاه كردن و چيدن آنها ، ميان دو ناخوشايند ، مىماند : يا اينكه آنها را واگذارد تا بلند شود و بر او سنگينى كنند ، و يا آنكه با تحمل درد و رنجى كه او را مىآزارد ، آنها را كوتاه كند . »
مفضل مىگويد : گفتم : چرا اصولا اينها بهگونهاى آفريده نشدهاند كه زياد و بلند نشوند تا انسان به كوتاه كردن آنها نيازمند نگردد ؟
فرمود : « خداوند را دراينباره ، بر بنده ، نعمتهايى است كه آنها را نمىشناسد تا او را بر آنها سپاس گويد . بدانكه دردها و بيمارىهاى بدن همراه با درآمدن موها از بستر خود و درآمدن ناخنها از انگشتان ، از بدن بيرون مىروند . از همين رو ، انسان به نوره كشيدن ، سر تراشيدن و كوتاه كردن ناخن