تنفسى را تشديد و سبب مرگ بيمار خواهد شد و به همين طريق اكثر مسكنهاى قوى ديگر نيز مىتوانند . اختلالاتى اضافه بر اثر سم ايجاد نمايند از اين لحاظ است كه توصيه مىشود محل گزش عقرب را بىحس موضعى نمايند آن هم با داروهائيكه اثر زهر را تشديد نكنند .
اما افرادى كه در حال اغما هستند بايد تحت مراقبت اورژانس باشند و ضمن تزريق آتروپين بدستور پزشك با دستگاه مخصوصى كه در اورژانس هست مواد ترشح شده و مجتمع در لولههاى تنفسى را خارج سازند تا سبب خفگى بيمار نگردند . بعلاوه جهت مداواى عقربگزيدههاى گروه سوم و چهارم مىتوان با نظر پزشك مربوط از داروهائى نظير ليدوكائين و آدرنالين و همچنين از آتروپين استفاده نمود و براى افرادى كه استفراغ و تهوع شديد دارند كلرپرومازين تجويز مىگردد و بخصوص براى افرادى كه در حال اغماء هستند تزريق آتروپين به مقدار لازم ايجاد مىشود تا از ترشحات زيادى مجارى تنفسى جلوگيرى نمايد .
درصورتىكه فرد عقربگزيده ظرف 24 ساعت از بين نرود خطر مرگ به كلى بر طرف گرديده و بتدريج سم وارد شده در بدن قسمتى در كبد تغيير حالت مىدهد و قسمت ديگر وسيله دستگاههاى دفعى از بدن خارج مىگردد و هيچگونه عارضهاى باقى نخواهد ماند .
اما چون زهر عقرب مدت كوتاهى در بدن انسان باقى مىماند و زود دفع يا زايل مىگردد گلبولهاى سفيد بدن مجال آن را ندارند تا ضد اين سم را ساخته و در خون بريزند و انسان را در برابر زهر عقرب مصون سازند و به همين جهت است كه در برابر زهر عقرب بدن نمىتواند مصونيت اكتسابى كسب نموده و هربار كه عقرب شخص را بگزد همه علامات مسموميت ظاهر شده بلكه گاهى شديدتر نيز خواهد شد . پزشكان سنتى معتقدند عضوى را كه عقرب گزيده در داخل سركه بگذارند يا پنبهاى را به سركه آلوده نموده و بر محل گزيدگى گذارند و عدهاى معتقدند كه مقدارى سير را با نمك كوبيده و بر عضو
طب سنتى سينا ( درمان بيماريهاى مختلف با گياهان دارويى ) ( فارسى ) — صفحة 299
مساهمون: سيد احمد على خسروى
ص٢٩٩