عقرب
عقرب يا كژدم داراى خواص طبى قابل توجهى است كه قسمتى از اين خواص در اين بحث قيد مىگردد طبيعت اين حيوان سرد و خشك است .
هرگاه دم عقرب را كنده و بقيه بدن را از وسط پاره نموده و بر محلى كه عقرب گزيده باشد بگذارند سم وارد شده در عضو را تقريبا جذب نموده و خطر سم را نقصان مىدهد بعلاوه اطباء سنتى نوشتهاند اگر شخصى كه بوسيله عقرب گزيده شده عقربى را دم كنده و بقيه بدنش را كباب كرده و بخورند تا حد زيادى در خنثى نمودن سم وارد شده در بدن او موثر مىباشد . افرادى كه سنگ كليه يا مثانه دارند و يا بول آنان به سختى خارج مىشود بيشتر اينگونه افراد اگر چند عدد عقرب را سوزانده و خاكستر آن را ميل نمايند در دفع سنگ و مداواى سختى خروج ادرار بسيار موثر مىباشد .
هرگاه عقرب را در روغن زيتون اندازند و دو سه سال در آن روغن باقى بماند معمولا پس از گذشت سال اول به شرط آنكه چند روزى هم آن را در جلو آفتاب بگذارند روغن حاصل را روغن عقرب مىنامند كه مصرف درمانى فراوان دارد ، ضماد اين روغن معالج سياتيك و اعضاء فلجشده بوده و براى بواسير نيز نافع است و ضماد آن در محل بريدگى سبب زود جوش خوردن و التيام سريع زخم مىگردد .
اگر عقرب را بسوزانند و خاكستر آن را با روغن زيتون خمير كرده و بر عضوى كه موى آن ريخته بمالند سبب روئيدن موى عضو مىشود . ايرانيان و يونانيان قديم زنانى را كه مرتب سقط جنين مىكردهاند يك عدد عقرب بزرگ را كه خشك يا نمكسود شده بوده بر ران آنان مىبستهاند اكثر مواقع مانع سقط جنين مىشده است .
عقربگزيدگى
عقرب يكى از جانوران بىمهره و جزء بندپايان بوده و خواص داروئى آن قابل توجه است كه در صفحات قبل ذكر گرديد .