ابتدا منضج سردمزاج و سپس مسهل فلوس داده مىشود تا بدن خوب پاك شده و آثار بيمارى زايل گردد .
گروه چهارم افرادى هستند كه با داشتن علائم ماليخوليا علائم تراكم تركيبات صفراوى در خون و بافتهاى بدن بيمار موجود بوده و داراى علائم و عوارض ديگرى نيز مىباشند .
مثلا بدن بيمار پوست مىاندازد . اينگونه افراد را نيز مانند افراد گروه دوم مداوا مىكنند با اين تفاوت كه به اينان چندان زياد نبايد غذاهاى سردمزاج داده شود بلكه مقدارى نيز از مخلوط غذاى سردمزاج و گرممزاج به مريض داده مىشود .
گروه پنجم افرادى هستند كه در ضمن داشتن آثار ماليخوليا و خيالات فاسد زياد مىخندند و در سر خود نيز احساس سنگينى مىكنند و زياد خميازه مىكشند و كندى ذهن دارند ، مطالب براى آنان به خوبى قابل درك نيست ، دهان بيمار معمولا شيرين است . رنگ رخسارش سرخ و زبانش نيز سرخ و گاهى نيز جوششهائى در بدن او ظاهر مىشوند و گاهى دملهائى در پوست بدن ظاهر مىشوند و گاهى بيمار خوندماغ مىشود گاهى علامات فوق با سياهى چهره و سياهى بدن و تغيير ظنون فكر همراه است و بعضى از اين افراد طحالشان نيز بزرگ مىشود و به ورم طحال مبتلا مىگردند در اين حالت نيز بايد براى بيمار رگ قيفال بزنند و بعد از خوردن منضجهاى سردمزاج بايد مسهل فلوس بخورند بهطورىكه يك روز منضج و روز ديگر مسهل بخورند و اين عمل را يك روز در ميان دو سه مرتبه تكرار كنند .
بطور كلى افرادى كه به مرض ماليخوليا مبتلا مىباشند لازم است كه علاوه بر معالجات فوق الذكر اولا از غذاهائى كه براى آنان مضر است پرهيز نموده و هميشه سرگرمى داشته باشند و تنهائى و بىكارى بيمارى آنان را شدت مىبخشد بلكه بهتر است به بازى و ورزش و گردش و تفريح بپردازند .
طب سنتى سينا ( درمان بيماريهاى مختلف با گياهان دارويى ) ( فارسى ) — صفحة 271
مساهمون: سيد احمد على خسروى
ص٢٧١