بيمارستانها
در ايران و هند اسلامى نيز زير قيوميت شاهان اسلام ، بيمارستانها مانند بيمارستانهاى دمشق و بغداد و مصر و تركيه و كشورهاى ديگر اسلامى كه ذكر آنها در كتب تاريخ مذكور است ، داير گرديد كه در آنها از روى طب رازى و ابن سينا درمان و معالجه رايج بود . دكتر احمد عيسى بك در كتاب خود « تاريخ البيمارستانات فى الاسلام » بابى به بيمارستانهاى ايران اختصاص داده بيمارستانهاى ايران قديم را نامبرده است .
در ايران بعد از ظهور اسلام شايد مهمترين بيمارستانها بيمارستان رى بود كه در سال 520 تأسيس گرديد . قبل از تأسيس بيمارستان عضدى بغداد رازى مدير و رئيس اطباى اين بيمارستان بود « 1 » ابن جلجل شايد به همين سبب ويرا بلقب طبيب مارستانى « 2 » ياد كرده است . در اصفهان هم بيمارستانى بود كه براى معالجه مريضان آن ابن مندويه اصفهانى كتابچهاى مرتب كرده بود « 3 » .
در نيشابور حسن بن على بن اسحاق وزير نظام الملك شفاخانهاى بنا كرد « 4 » .
كه هر روز هزار دينار بر آن صرف مىشد . ابن البيطار مريضخانهء ديگرى را كه در مرو بود نامبرده است « 5 » . و ابن بطوطه بيمارستان خوارزم را تحسين كرده « 6 » .
خواجه رشيد الدين فضل اللّه در سال 810 ه بيمارستانى در تبريز بنا كرد « 7 » .
هامش
( 1 ) - طبقات الاطباء مجلد دوم ، ص 310 .
( 2 ) - طبقات الاطباء و الحكماء ابن جلجل ، ص 77 .
( 3 ) - طبقات الاطباء مجلد دوم ، ص 22 .
( 4 ) - تاريخ البيمارستانات فى الاسلام ، ص 268 .
به اشاره به طبقات الشافعيه
( 5 ) - جامع المفردات مجلد دوم ص ، 10 .
( 6 ) - تاريخ البيمارستانات فى الاسلام ، ص 269 .
( 7 ) - طب العرب ، ص 142 .