نيستند . در پوست درختان گنهگنه بيش از بيست نوع آلكالوئيد موجود است كه اكثرا خواص داروئى دارند و مشهورترين آنها پارىسين - سنكونين - كوپرئين - كينيدين و بالاخره كينين مىباشد كه از همه آنها با ارزشتر است . كينين در آب تقريبا غير محلول است ولى در الكل كلروفرم ، اتر ، و بنزن به خوبى حل مىشود . اين دارو تببر و قابض بوده ضمنا جهت بر طرف نمودن نوعى ضعف عمومى بدن از آن استفاده مىشود . همچنين جهت بر طرف نمودن ضعف عمومى بدن در بيماران مبتلا به سل و بيماران مبتلا به مرض قند و يا مالاريا مورد استفاده قرار مىگيرد .
گز
Tamarix . mannifera
درخت گز
گياهى است از تيره گز و نوعى كه در ايران مىرويد به صورت بوتهاى و برگ آن ريز و خشن و ميوه آنكه در محل گرههاى شاخهاى قرار دارد تقريبا به قدر نخود است . در ميان آن دانههاى ريزى موجود است و ميوه آن در فصل تابستان مىرسد . اعراب دانههاى آن را غذبه گويند . طبيعت اين گياه سرد و خشك است اين گياه را در قديم بيشتر براى جلوگيرى از سفيد شدن موى سر و صورت به كار مىبردهاند . مضمضه آب جوشانده برگهاى آن ضمن ساكت كردن درد دندان لثه و دندانها را تقويت و محكم مىسازد . اگر برگ اين گياه را به صورت طبخ شده يا برگهاى تازه را به صورت كوبيده بر روى جذام بگذارند در كشتن و نابودى ميكروب جذام و ترميم عضو اثر قابل توجهى دارد و اگر شخصى به ورم طحال مبتلا شده ريشه يا شاخه و برگ اين گياه را جوشانده و آب صاف شده آن را به مدت چند روز ميل نمايند در مداواى بيمارى نافع مىباشد و افرادى كه به ورم كبد مبتلا هستند ريشه يا