انزروت جلوگيرى مىكند و هم سبب از بين بردن كرم دستگاه گوارش مىگردد اطباء قديم مغز گردو را با انجير و سداب بعنوان داروى ضد سم مصرف مىكردهاند . در مداواى بواسير گردو را با پوست مىسوزانند و سوخته شده را با آب برگ مورد مخلوط كرده و بر بواسير مىگذارند در مداواى آن مجرب مىباشد صمغ درخت گردو نيز در معالجه زخمهاى كهنه مصرف دارد . جهت تقويت قواى جنسى مغز گردو را با عسل به صورت مربا درمىآورند كه بسيار مجرب است بعلاوه براى تقويت اعصاب و فربه نمودن بدن نيز بسيار مفيد است .
افرادى كه به درد سياتيك مبتلا هستند مىتوانند همراه با ورزش مخصوص با ضماد روغن گردو و خوردن روزى چند گردو ناشتا و پاك كردن دستگاه گوارش از رطوبات بلغمى درد را مداوا نمايند . بتجربه رسيده مردانى كه به خوردن گردو عادت دارند قدرت جنسى آنان بمراتب از ديگران بيشتر است . زنان شيرده مقدارى مغز گردو و مغز پسته و مغز فندوق و مغز بادام و نخود بو داده همه را مساوى پودر كنند و هر روز صبح مقدارى ميل نمايند . شير آنان خوشمزه و زياد مىشود و رشد طفل آنان سريع شده و قواى مغزى طفل كاملتر خواهد شد .
گزنگبين
صمغى است كه از درخت گز بدست مىآيد و چنانچه با گرد و غبار و خاشاك مخلوط شده باشد قابل استفاده نيست . نوع مرغوب گزنگبين آن است كه دانههاى درشت داشته و آلوده نباشد . طبيعت آن معتدل است جهت مصرف آن را در آب جوش حل كرده و پس از سرد شدن مىخورند البته لازم است چنانچه خاشاكى دارد آن را صاف كرده و بگذارند سرد شود و آب صاف شده را ميل نمايند .
داروئى است خلطآور و خشكى سينه را بر طرف نموده و براى رفع تنگى سينه و گرفتگى صدا نيز مصرف مىشود ضمنا ملين مزاج هم هست . و افراد گرممزاج و سرد مزاج