( ميرشكرايى ، 1374 : 473 ) .
عقربك :
اگر به عفونت بينجامد ، شكم قورباغهاى را مىشكافند و نوك انگشت خود را در امعا و احشاى گرم آن فرو مىبرند و قبل از سرد شدن جسد بيرون مىآورند ( شكورزاده : 263 ) .
زخم :
در الموت محل زخم را خراش داده شكم قورباغه را بر محل خراش مىگذارند ( حميدى و ديگران ، 1384 : 231 ) .
دمل :
در شهر زنجان قورباغه را نصف كرده روى دمل مىگذارند تا دانه سر باز كند و چرك آن بيرون آيد ( سپهرفر و ديگران : 241 ) .
در سنقر نيز از اين شيوه براى درمان زخم و دمل ريشهدار استفاده مىشود . با اين تفاوت كه بعد از برداشتن قورباغه برموم « 1 » ( مومهاى كهنه و چسبيده بر در كندو ) را روى زخم قرار مىدهند تا چركها را بكشد ( رستمى و ديگران ، بىتا : 217 ) .
نازايى :
در تهران زن نازا تخم لاكپشت را از پيش بر خود برمىدارد و يا مىخورد ( كتيرايى : 26 ) .
در روستاى سيد شهاب ( تويسركان ) تخم خام لاكپشت را به زن نازا مىخورانند ( رستمى و ديگران ، بىتا : 89 ) .
زگيل :
در شوش براى درمان زگيل در شبى كه هلال ماه بيرون مىآيد قورباغهء زندهاى را در مقدارى گل گذاشته دور مىاندازند تا قورباغه در گل خفه شده بميرد ، در اين صورت زگيلها هم از بين مىرود ( ترابزاده و ديگران : 140 ) .
گرمى :
در روستاى رامين شهريار به نوزادى كه دچار اين مرض مىشد خشك كردهء تخم لاكپشت مىدادند ( جانب اللهى و فانى ، 1375 : 26 ) .
درمان با امعا و احشاى جانوران پستاندار
استخواندرد :
در لرستان و ايلام روغن جوجهتيغى بر موضع درد مىمالند ( اسديان خرمآبادى و ديگران : 278 ) .
كچلى :
در ايرانشهر براى درمان كچلى خفاش را مىگيرند و خشك مىكنند و پودر آن را با زردهء تخممرغ مخلوط كرده به سر مىمالند ( جانب اللهى ، 1381 : 244 ) .
گوشدرد :
در روستاى كردكانه عليا ( تويسركان ) چربى جوجهتيغى را با تكهاى پنبه كه به چوب وصل است وارد گوش مىكنند ( رستمى و ديگران : 207 ) .
هامش
( 1 ) .baremum