الربو
: خفيدن دائم ( المرقاة / 64 )
الربوخ
: زنى كه به وقت جماع بيهش گردد ( قانون / ج 1 / 435 )
الرتب
: بالاى ميان سبابه و ميانگين ( السّامى / 37 ) ، ميان انگشت سبابه و انگشت ميانگين ( قانون / ج 1 / 143 )
الرتة
: بستگى زبان ( المرقاة / 11 )
الرتقاء
: زن بسته فرج ( قانون / ج 1 / 85 )
الرتل
: دندانهاى راست رسته ( قانون / ج 3 / 1344 )
الرثية
: سستى اندامها ( تكملة / 261 ) ( السّامى / 35 )
الرجب
: رودگانى ( قانون / ج 1 / 248 )
الرجز
: زخم و شكنجه ( قانون / ج 2 / 764 )
الرجس
: زخم و شكنجه ( قانون / ج 2 / 826 )
رجل اصنّ
: مرد گند بغل ( البلغة / 31 )
رجل بلغمانىّ
: مردى بلغمناك ( تكملة / 57 )
رجل جراف
: مردمى كه جماع بسيار كند ( قانون / ج 3 / 1140 )
رجل جروز
: مردى فراخشكم و بسيار خوار ( تكملة / 93 )
الرجل
: پا ( المرقاة / 17 ) ، پاى ( السّامى / 71 ) ، ( مقدّمة / 204 ) ، ( البلغة / 49 )
رجلة
: خرفه تخمكان ، فرفين ، فرفيون ، پرپين ( مقدّمة / 90 )
رحا
: يكى از چهار دندان كه از پس دندانهاى خنده بود ، يكى از دوازده دندان كه از پس دندانهاى خنده بود ، دندان خاينده ، دندان نرمكنندهء خورشتها ( مقدّمة / 183 )
الرحامة
: درد كردن زهدان پس زادن ( قانون / ج 3 / 1517 )
الرحضاء
: خوى تب ( البلغة / 148 ) ، ( تاج / 197 ) ، ( تكملة / 231 ) ، ( دستور / 234 ) ، ( مقدّمة / 331 ) ، ( المرقاة / 66 )
الرحم
: البيظ ( تكملة / 36 ) ، ( تكملة / 531 ) ، ( السّامى / 227 ) ، ( المرقاة / 17 ) ، ( مقدّمة / 199 ) ، زهدان ( البلغة / 44 )
الرحوم
: آن زن كه رحمش درد كند ( السّامى / 220 ) ، زنى كه زهدانش درد كند ( قانون / ج 3 / 1538 )
الرحى
: يك دندان كه از پس ضواحك بود ( البلغة / 25 ) ، يكى از آن [ دوازده دندان خاييدن ] ( المرقاة / 10 ) ، آسيا دندان ( قانون / ج 1 / 6 )