رسيده باشد ( تاج / 186 ) ، زخم كه به مغز رسيده باشد ( تاج / 186 ) ، آن [ شكستگى سر ] كه به مغز رسد ( السّامى / 242 )
الدامية
: سرشكستگى كه خون روان كند ( تاج / 186 ) ، [ آن شكستگى سر كه ] خون برود ( تكملة / 372 ) ، آن [ شكستگى سر ] كه خون برود ( السّامى / 242 ) ، شكستگى سر كه خون فرود آيد ( قانون / ج 3 / 1798 )
الداى
و الدأية
: مهرهء گردن ( السّامى / 351 )
الدّاى
: مهرهء پس گردن ( قانون / ج 3 / 1822 ) ، مهرهء گردن ( تاج / 189 )
الدّاى
، ج الدّئىّ
: مهرهء گردن ( تكملة / 216 )
الدّايات
: مهرههاى پشت ( قانون / ج 1 / 274 )
الدّاية ، ج الدّأى
: مهرهء گردن ( تكملة / 216 )
الدّاية
: مهرهء پشت و گردن ( قانون / ج 3 / 1827 )
الدّاية
، ج الدّايات
: مهرهء گردن ( البلغة / 29 )
الدّباص
: اخته ( تكملة / 208 )
دبحة
: درد گلو ( مقدّمة / 333 )
الدّبر
: سولاخ كون ( قانون / ج 2 / 579 ) ، سولاخ مقعد ( قانون / ج 2 / 716 ) ، شرم پسين ، اندام پسين ، پس ، اندام پس ، پس مردم ( مقدّمة / 199 )
الدّبر
، ج الأدبار ، الدّبور
: پس ( البلغة / 45 )
الدّبص
: اخته ( تكملة / 208 )
الدّبق
: سريش ( البلغة / 136 )
الدّبيص
: اخته ( تكملة / 208 )
الدّث
و الدّثاث
: زكام ( تاج / 175 )
الدّجهء
: انگشت ( قانون / ج 1 / 334 )
الدّحاق
: بيرون آمدن زهدان بعد زادن ( قانون / ج 3 / 1213 )
الدّحقلة
: شكم آماسيدن ( قانون / ج 3 / 1325 )
الدّحم
: جماع كردن به قوت ( قانون / ج 3 / 1563 )
الدّحمل
: پيرى كه پوستش سست شود ( قانون / ج 3 / 1319 )
الدّحوق
: آن كه زهدانش برون آيد به وقت زادن ( قانون / ج 3 / 1230 )
الدّخّالة
: مانند كرمى بود كه در گوش شود ( قانون / ج 3 / 1391 )