الخثعمة
: آلودن تن به خون ( قانون / ج 3 / 1475 )
الخثلة و الثنة
: ميان ناف تا زهار ( السّامى / 411 )
الخثلة
: از ميان ناف تا زهار ( قانون / ج 3 / 1308 ) ، ميان [ ناف ] و زهار ( تاج / 167 ) ، ميان ناف و زهار ( قانون / ج 3 / 1439 )
الخثم
: بوى ناشناختن ( المرقاة / 64 )
خثو
: هزار خانه ، هزار تو ، هزار لايه از رودكان ، يا سرگين او ( مقدّمة / 196 )
الخدّ
: رخ ( السّامى / 192 ) ، ( المرقاة / 7 ) ، ( مقدّمة / 178 )
الخدّ
، ج الخدود
: رخ ( البلغة / 20 )
الخدر
: خفته شدن اندامها ( المرقاة / 63 ) ، ( قانون / ج 2 / 547 ) ، سست شدن اندامها ( قانون / ج 2 / 547 )
الخذا
: سستى گوش ( قانون / ج 1 / 8 )
الخذواء
: زن سستگوش ( قانون / ج 1 / 97 )
خذواء
: سست [ گوش ] ( البلغة / 15 )
الخرء
: سرگين مردم ( قانون / ج 1 / 133 )
الخرابة
: انگله ( قانون / ج 1 / 199 ) ، گو سرين ( قانون / ج 1 / 199 )
الخراج
: دامغول ، يعنى آن كه بيرون دمد از پوست مردم ( تكملة / 171 ) ، دانه ها باشد در نشتنگاه كه ازو خونابه همى رود ( مقدّمة / 333 ) ، ريشى كه بيرون آيد و آماسيدگى ( تاج / 152 )
الخراج
، ج الخرجان
: دمش كه بيرون آيد و بخارد ( البلغة / 150 )
الخراش
: بلغم كه از سينه برآيد ( قانون / ج 2 / 840 )
الخراطيم
: بينىها ( قانون / ج 3 / 1560 )
الخران
: سرگينهاى مردم ( قانون / ج 3 / 1617 )
الخرب
: سولاخهاى نرمهء گوش ( قانون / ج 1 / 145 ) ، گوهاى سرين ( قانون / ج 1 / 145 ) ، مغاكى سرون ( تاج / 150 )
الخرباء
: درهء سولاخ گوش ( قانون / ج 1 / 61 )
الخرباق
: مردى كه پيوسته باد رها كند ( قانون / ج 3 / 1218 )
الخربة
: سولاخ گوش ( تكملة / 191 ) ، سوراخ نرمهء گوش ( السّامى / 369 ) ، سولاخ نرمهء گوش ( قانون / ج 1 / 252 ) ، گوسرين ( قانون / ج 1 / 252 ) ، مغاكچهء گوش ( البلغة / 15 )