ح
حاجب
: ابرو ( البلغة / 13 ) ، ( السّامى / 17 ) ، ( المرقاة / 7 ) ، ( قانون / ج 1 / 177 ) ، ( مقدّمة / 178 ) ، ( تكملة / 127 )
الحاذ
: پس ران ( تكملة / 133 ) ، ( السّامى / 188 )
الحارصة
: آن شجّه كه پوست را اندكى بشكافد ( تكملة / 153 ) ، شكستگى سر كه پوست سر كفانيده باشد ( تاج / 138 ) ، شكستگى كه پوست سر بشكافد ( قانون / ج 2 / 870 )
الحارقان
: دو رگ در زبان ( تاج / 129 )
الحارقة
: سر ران ( قانون / ج 3 / 1205 )
الحارقتان
: سرهاى ران كه به سرون ( تاج / 138 )
حارك
: سر پشت ( دستور / 146 )
حاسّة
: اندام دانا ، يك از اندامهاى شناسنده ( مقدّمة / 176 )
الحاصّة
: علتى كه موى فروريزد از مردم ( تكملة / 153 )
الحاضرة
: گوش ( قانون / ج 2 / 601 )
الحاطوم
: گوارش ( تكملة / 149 ) ، ( تاج / 133 )
الحافل
: پستان پرشير ( تاج / 131 ) ، ( تكملة / 145 )
حاقّ القفا
، حقّ القفا
: ميان پس گردن ( تكملة / 143 )
الحاقب
: آنك شكمش باد گرفته باشد ( تاج / 116 )
الحاقب
: آن كه شكمش از تقاضا را بانگ كند ( تكملة / 127 )
الحاقن
: بازدارندهء آب تاختن ( قانون / ج 3 / 1608 )
الحاقنة
: مغاك چنبر گردن ( تكملة / 153 )
الحاكّة
: دندان ( تاج / 138 )
الحال
: خونآبه ( قانون / ج 3 / 1367 )