سر ختنهگاه مردم : القلهبس ( قانون / ج 2 / 775 )
سرخجه : حصبة ( دستور / 157 )
سرخچه ، هسبت : حصبة ( مقدمة / 332 )
سرخژه : الحصبه ( المرقاة / 65 )
سرخك : زعرور ( دستور / 256 )
سرخى پلك چشم و خارش وى : الرّمش ( قانون / ج 2 / 830 )
سرخى چشم و گرداگرد چشم از اندرون : الحملاق ( تاج / 130 )
سرخى خون : الشعاع ( قانون / ج 2 / 1018 )
سرخى كه بر تن و بر جايهاى ديگر پيدا آيد : الشوكة ( تاج / 295 )
سرخى كه بر مردم باشد زير سپيدى : الشقرة ( تاج / 294 )
سرخى كه در چشم بماند از پس بهتر شدن از درد : الكمنة ( تاج / 489 )
سرخيجه : الحصبة ( قانون / ج 1 / 246 )
سردى مزاج كه در تن پديد آيد : الابردة ( قانون / ج 1 / 473 )
سرسام : السّرسام ( البلغة / 148 )
سرسام سرد : السّبات ( المرقاة / 63 )
سر سرون : المأكمة ، ج المآكم ( البلغة / 45 )
سر سرون كه بر زمين آيد چون بنشينى : الحرقفة ( تاج / 141 )
سر شانه : الناغض ( ملخّص / 106 )
سرشكستگى : الشجّة ( تاج / 291 )
سرشكستگى كه استخوان بكفاند و نشكند : المفرّشة ( تاج / 569 )
سرشكستگى كه استخوان را پيدا كند : الموضحة ( تاج / 574 )
سرشكستگى كه خون روان كند : الدامية ( تاج / 186 )
سرشكستگى كه ميان وى و ميان دماغ پوستگى تنك مانده باشد : المأمومة ( تاج / 556 )
سرشكستگى كه ميان وى و ميان استخوان سر پوستك تنك مانده باشد :
الملطاة ( تاج / 572 ) ، الملطى ( تاج / 578 )
سر شكستن : الثّلغ ( قانون / ج 3 / 1087 ) ، السّلغ ( قانون / ج 3 / 1087 )
سر شكستن كه به مغز برسد : الدّمغ ( قانون / ج 3 / 1087 )
اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — صفحة 323
مساهمون: وجيهه پناهى
ص٣٢٣