آن آب كه بياندازند از دهان : المجاج ( تكملة / 599 )
آن آب كه بچه از او بوده : النطفة و المنى ( السّامى / 4 )
آن آبى كه بچه از آن درآيد : المنىّ ( المرقاة / 3 ) ، النّطفهء ( المرقاة / 3 )
آن آهن كه بيطار بر كام چارپاى كند : الحناك ( قانون / ج 3 / 1276 )
آن آهن كه بدان داغ كنند : الميسم و المكواة ( السّامى / 158 )
آن استخوان كه بر زبر گردناى زانو بود : الدّاغصة ، ج الدّواغص ( البلغة / 48 )
آن استخوان كه بسى گوشت ندارد : الكسر ( تاج / 476 )
آن انگشت كه به دو نام خدا ياد كنند : سبّاحة ( مقدمة / 190 )
آن بچه كه در شكم آبستنان بود : الغدوىّ ( قانون / ج 3 / 1770 )
آن پوست كه با بچه بيرون آيد : الحولاء ( تاج / 116 )
آن پوست كه ببرند در وقت ختنه : القلفة ، ج القلف ( البلغة / 46 )
آن پوست كه بچه اندر او بود : السّابياء ( تكملة / 291 )
آن پوست كه بچه اندر وى بود : المشيمة ( المرقاة / 17 ) ، ( تاج / 566 )
آن پوست كه بچه در آن بود در رحم : المشيمة ( ملخّص / 99 )
آن پوست كه در ختنه ببرند : الغرلة ( تاج / 410 )
آن پوست كه در ختنه ببرند : السّلف ( قانون / ج 3 / 1164 )
آن پوست كه فرزند طفل اندرو بود : المشيمة ( قانون / ج 3 / 1552 )
آن پوست كه كودك اندرو بود : المشيمة ، ج المشايم ( البلغة / 44 )
آن پوست كه ببرند در ختنه : الغرلة و القلفة ( السّامى / 136 )
آن تب كه پيوسته باشد : المطبق ( قانون / ج 3 / 1201 )
آن تب كه روزى آيد و روزى نه : النّايبة ( قانون / ج 1 / 182 )
آن تب كه روزى آيد و روزى نيايد : الغبّ ( البلغة / 148 )
آن جاى كه موى برنيايد از دو سوى عنفقه : المرطاوان ( تكملة / 589 )
آن جراحت سر كه استخوان را سست كند : الهاشمة ( ملخّص / 116 )
آن جراحت كه به پوست رسد : اللاطئة و اللاطة ( ملخّص / 88 )
آن چهار دندان كه وى را سگدندان خوانند : النّيوب ( قانون / ج 1 / 221 )
آن چهار دندان كه وى را سگدندان گويند : الانياب ( قانون / ج 1 / 209 )
آن دارو كه به يك سوى دهان فرو ريزند : اللّدود ( تكملة / 574 )
اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى ) — صفحة 218
مساهمون: وجيهه پناهى
ص٢١٨