المرسن
: بينى ( قانون / ج 3 / 1607 ) ، ( تكملة / 667 )
مرشف
: لب ( دستور / 538 )
المرص
: بريدن پوست به ناخنها ( قانون / ج 2 / 886 )
المرض الحاّد
: بيمارى تيز ( المرقاة / 63 )
المرض
: بيمار شدن ( قانون / ج 2 / 893 ) ، بيمارى ( المرقاة / 62 ) ، ( تاج / 531 ) ، ( البلغة / 148 ) ، ( قانون / ج 2 / 893 ) ، سستنظر شدن چشم ( قانون / ج 2 / 893 )
المرضعة
: شيردهنده ( قانون / ج 2 / 1009 )
المرضى
: بيماران ( قانون / ج 1 / 26 )
المرطان
: آنجا كه موى برنيايد از دو سوى زنخ ( قانون / ج 3 / 1634 )
المرطاوان
: آن جاى كه موى برنيايد از دو سوى عنفقه ( تكملة / 589 )
المرعوك
: تب گرفته ( تاج / 543 )
المرغ
: مردمانى كه كف دهانشان بسيار بود ( قانون / ج 3 / 1088 ) ، خيو ( دستور / 514 ) ، آب دهان ( تكملة / 640 )
المرغم
: بينى ( قانون / ج 3 / 1496 )
المرفق
: آرنج ( تكملة / 646 ) ، ( البلغة / 31 ) ، آرشنه ( دستور / 517 ) ، بندگاه دست باشد ميان بازو و ساعد ( تحفة / 347 ) ، وارن ( السّامى / 429 ) ، ( المرقاة / 13 ) ( تحفة / 347 ) ، و ارنج ، وارن آرنج ، ارنج ( مقدّمة / 187 ) ، وارن دست ( قانون / ج 3 / 1203 )
المرقّ
: نرمهء شكم ( تاج / 539 ) ، ( قانون / ج 3 / 1184 ) ، ( السّامى / 282 ) ، ( البلغة / 42 )
المرقد
: داروى بىهوشانه ( تاج / 516 )
المركّب
: شكستهبند ( البلغة / 96 )
المركّبة
: به هم آميخته ( المرقاة / 46 )
المرمارة
و المرمورة
: زنى كه در وقت برخاستن اليهاش بلرزد ( تاج / 563 )
المرمّل
: خونآلود ( تكملة / 654 )
المروحة
: جاى باد زخم ( تكملة / 679 )
المروخ
: داروى مالش تن ( قانون / ج 1 / 435 )
مرود
: سرمهكش ، چوب سرمهدان ، ميل سرمه ، ميل ( مقدّمة / 155 )
المرهم
: داروى زخم ( المرقاة / 51 )
المرهم
: داروى نرم كه بر جراحت برگيرد ( تاج / 549 )