اللحية
: ريش ( تاج / 500 ) ، ( مقدّمة / 185 )
اللحية
، ج اللّحى
: ريش ( البلغة / 28 )
اللخا
: دارودان ( تاج / 491 )
اللخا
: سستى به زير شكم ( قانون / ج 1 / 6 )
اللخاء
: دارويى كه در بينى كودكان خرد افكنند ( قانون / ج 1 / 47 )
اللخج
: بترين چرك چشم ( قانون / ج 1 / 321 )
اللخص
: گوشت چشم ( تكملة / 576 ) ، گوشت پلك چشم ( قانون / ج 2 / 861 ) ، گوشت پلك چشم ستبر شدن ( قانون / ج 2 / 886 )
اللخع
: سستى تن ( قانون / ج 2 / 979 )
اللخن
: پوسيده شدن مغز ( قانون / ج 3 / 1585 )
اللخناء
: گنده فرج ( تاج / 491 ) ، زن گنده فرج ( تكملة / 571 )
اللخى
: دارو دادن ( قانون / ج 1 / 6 )
اللد
: دارو به يك جانب دهن فروكردن ( قانون / ج 1 / 444 )
اللدود
: آن دارو كه به يك سوى دهان فرو ريزند ( تكملة / 574 ) ، دارو كه به يك سوى دهن فرو كنند ( السّامى / 157 ) ، دارويى كه به يك جانب دهن فرو كنند ( قانون / ج 1 / 500 )
اللديد
: پهلوى گردن و كرانه راود ( تكملة / 574 )
اللديدان
: پهلوهاى گردن ( تاج / 493 ) ، هر دو سوى گردن از جانب گلو ( قانون / ج 3 / 1652 )
اللرايز
: گوشتهايى كه بالاى سينه جمع بود ( قانون / ج 2 / 744 )
اللسان
: زبان ( المرقاة / 10 ) ، زبان ، زفان ( مقدّمة / 184 )
اللسق
: وادوسيدن شش بر پهلو از تشنگى ( قانون / ج 3 / 1178 )
اللصوغ
: خشك شدن پوست بر استخوان ( قانون / ج 3 / 1084 )
اللطاة
: ميانى پيشانى ( قانون / ج 1 / 19 ) ، ( دستور / 492 )
اللطط
: اوفتادن دندانها ( قانون / ج 2 / 926 )
اللطع
: آنان كه دندانها اوفتاده دارند ( قانون / ج 2 / 1059 ) ، فرج كوچك ( قانون / ج 2 / 981 )
اللعاب
: آب دهان ( تكملة / 572 ) ، آب دهان ، آن آب كه از دهان آيد ( مقدّمة / 182 ) ،