العتار
: اندام مردم ( قانون / ج 2 / 616 )
العتب
: بالاى ميان ميانگين و چهارم ( السّامى / 37 ) ، ميان انگشت ميانگين و چهارم ( تاج / 349 ) ، ( قانون / ج 1 / 143 )
العثة
: آبستن ( قانون / ج 1 / 298 )
العثم
: كژ بستن شكسته ( قانون / ج 3 / 1562 )
عثنون
: سر ريش ( مقدّمة / 185 ) ، ( البلغة / 28 )
العثير
: كالبد مردم ( قانون / ج 2 / 566 )
العجارم
: ذكر و مرد قوى ( تاج / 375 ) ، عورت مرد ( قانون / ج 3 / 1502 ) ، قضيب ( دستور / 374 )
العجان
: ميان كون و خايه ( قانون / ج 3 / 1616 ) ، ميان دو شرم ، ميان دو شرم پيشين و پسين ( مقدّمة / 203 ) ، رگ ميانه خايه ( البلغة / 47 )
العجايتان
: پيهاى درون دست ( قانون / ج 3 / 1658 )
العجايز
: سرهاى سرين ( قانون / ج 2 / 743 )
العجب
: استخوان نشستنگاه ( قانون / ج 1 / 237 ) ، استخوانى كه نشست دم به روى بود ( تاج / 350 )
العجر
: برآمدن جاى حجامت ( قانون / ج 2 / 546 ) ، پيچپش رگ و پى ( قانون / ج 2 / 546 )
العجرة
: چين شكم ( قانون / ج 2 / 722 ) ، رگهاى گره شده به يك جا در تن ( تاج / 385 ) ، گره و لك بر شكم و جاىهاى ديگر ( السّامى / 282 )
عجرم
: بن قضيب ( دستور / 378 )
العجز
: دو كونه ( تاج / 361 ) ، سرين ( دستور / 364 ) ، كونسته ( المرقاة / 16 ) ، كونستهء مرد ، ميان سرون مرد و زن ، سغرى مرد ، ميانهء سرونهاى مرد ، دنبهء مرد ( مقدّمة / 200 ) ، كونسته و اين لفظ مرد و زن را گويند ( السّامى / 342 ) ، كونسته ( البلغة / 46 ) ، دو كونهء مرد و زن را گويند ( تكملة / 459 )
العجزة
: [ كونسته ] آن زن ( المرقاة / 16 )
عجف
: هزار خانه ، هزار تو ، هزار لايه از رودكان ، يا سرگين او ( مقدّمة / 196 )
العجم
: استخوان بن دنبال ( قانون / ج 3 / 1562 )
العجيز
: سر سرين ( قانون / ج 2 / 754 )
العجيز
، العجير
: آن كه با زن صحبت نتواند كرد ( تكملة / )