الشكر
: اندام زن ( البلغة / 47 )
الشكر
: فرج زن ( تاج / 279 ) ، ( تكملة / 354 ) ، ( قانون / ج 2 / 705 ) ، ( ملخّص / 48 )
الشكلة
: سرخى چشم ( تكملة ص 377 )
الشكير
: موى فرج ( البلغة / 47 )
الشكر
و الحر و البضع و الفلهم و الكعثب و الجهاز و العنبل
: فرج زن ( السّامى / 225 )
شلو
: نيماندام ( مقدّمة / 172 )
شنانان
: دو رگ اشك را آورنده ( مقدّمة / 180 )
الشنب
: خوشآبى و سردى دندانها ( تكملة / 346 )
شنف
: زبرگوش ( دستور / 299 )
شواة
: پوست سر ( دستور / 299 ) ، ( قانون / ج 1 / 21 ) ، ( مقدّمة / 173 ) ، ( البلغة / 8 )
الشوات
: پوست سر ( المرقاة / 5 )
الشوار
: عورت مردم ( تكملة / 354 ) ، ( قانون / ج 2 / 622 )
الشوارب
: رگهاى پيرامن گلو ( قانون / ج 1 / 184 )
الشوازب
: گذرگاه آب در گلو ( قانون / ج 1 / 184 )
الشوب
: آميزش ( ملخّص / 48 )
شوخگوش ( المرقاة / 6 ) ، ( البلغة / 15 ) ، شوخگوش ، ريمگوش ( مقدّمة / 176 ) ، ليمهء گوش ( دستور / 323 )
شوص
: درد دندان ( مقدّمة / 183 )
الشوصة
: باد كه در پهلو آيد ( تاج / 295 ) ، بادى كه در پهلو ايستد ( السّامى / 42 ) ، دردى بود در پهلوها ( قانون / ج 2 / 889 ) ، نوعى از آن هم [ خفيدن با تب ] ( المرقاة / 64 )
الشوكة
: سرخى كه بر تن و بر جايهاى ديگر پيدا آيد ( تاج / 295 ) ، دنبل بزرگ مانند طاعون ( قانون / ج 3 / 1292 )
الشوى
: اعضا به كنارهها چن دست و پاى ( تكملة / 381 ) ، پوست سر ( ملخّص / 48 ) ، پوستهاى سر ( قانون / ج 1 / 16 ) كنارههاى دست و پاى ( قانون / ج 1 / 16 )
الشهود
: زبانها ( قانون / ج 1 / 502 )
الشياف
: شافها ( قانون / ج 3 / 1126 ) ، شياف ( السّامى / 288 )
الشياق
: آن رگ كه دل به دو آويخته ( قانون / ج 3 / 1216 )