ارتباط خويشاوندى رضاعى است . 5 - آيه 6 سوره طلاق 6 - آيه 2 سوره حج 7 - آيه 7 سوره قصص 8 - آيه 12 سوره قصص
معمولا در قوانين اساسى به ذكر موضوع به صورت كلى اكتفا مىشود و به جزئيات پرداخته نمىشود اما اهميت شير مادر به حدى زياد است كه قرآن كريم ، گاهى به جزئيات مسأله تغذيه با شير مادر نيز اشاره دارد .
در زير به برخى از آيات شريفه اشاره مىشود :
« وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ كِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ . . . . »
سوره بقره آيه 233
براساس اين آيه مادرانى كه مىخواهند به نحو كامل به فرزندان خود شير دهند لازم است 2 سال تمام به آنها شير دهند و در اين مدت بر پدران است كه خوراك و پوشاك آنان را به اندازه متعارف فراهم سازند ، كه مىتوان آن را كاملترين توصيه اسلامى خواند . در آيه شريفه فوق ، حق شير دادن در دوره شيرخوارگى به مادر داده شده ، و او مىتواند در اين مدّت از فرزند خود نگاهدارى نمايد و به اصطلاح حق حضانت در اين مدت از آن مادر است ، اگر چه سرپرستى اطفال به عهدهى پدر مىباشد ، اما از آنجا كه تغذيه جسم و جان نوزاد در اين مدّت با شير و عواطف مادر پيوند ناگسستنى دارد اين حق به مادر داده شده است .
حقّ حضانت و نگاهدارى از شيرخوار و شير دادن به او يك نوع حق دوجانبه است كه هم براى فرزند و هم مادر مفيد است .
آيه 15 سوره احقاف كه مىفرمايد :
« وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ إِحْساناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً » ،
در اين آيه به انسان ، نيكى كردن به پدر و مادرش را سفارش مىنمايد و تذكر مىدهد كه مادرش او را با سختى و مشقت حمل كرده و با ناراحتى به دنيا آورده است و دوران حمل و شيردهى را سى ماه ذكر مىكند ، در واقع حد اقل مدت شيردهى براى كودكى كه 9 ماه زندگى جنينى را پشت سر گذاشته 21 ماه است و شير دادن كمتر از اين مدت ستمى است كه به كودك تحميل مىگردد . بديهى است مدت شيردهى در صورتى كه