فرمايد
« أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ »
( آيا به آبى كه مىنوشيد انديشيدهايد ؟ ! ) كه ممكن است اشاره به بررسى خواص ظاهرى ( از قبيل رنگ و كدورت ) فيل از آشاميدن آب دارد .
همچنين بين توبه و نزول باران رابطه وجود دارد
( اسْتَغْفِرُوا ) *
( يُرْسِلِ السَّماءَ ) *
زيرا گناه موجب تغيير نعمتها مىگردد « اللهم اغفر لي الذنوب التي تغير النعم » .
در ميان اديان الهى هيچكدام به اندازه دين مبين اسلام ، بهويژه قرآن كريم ، به موضوع « آب » نپرداختهاند ؛ تنوع موضوعى ، تفصيل مباحث آب و تاكيدات قرآن به ارزش و اهميت آب ، بيانگر اين حقيقت است كه توجه قرآن به طبيعت و بالاخص آب همه سويه بوده است .
خداوند در آياتى چون آيه 141 سوره انعام از مردم مىخواهد كه از اسراف و تبذير دورى ورزيده و هزينههاى خويش را در چارچوب اعتدالى قرار دهند .
بيشترين تعداد تكرار كلمه آب در يك سوره مربوط به سوره رعد با 4 بار تكرار و سپس سورههاى بقره ، كهف و قمر با 3 بار تكرار است . اولين آيهاى از قرآن كه در آن كلمه آب آورده شده است آيه 22 سوره بقره است و آخرين آيه هم آيه 6 سوره طارق است . در آيات 14 سوره رعد ، 15 سوره محمد و 30 سوره ملك كلمه آب دو بار تكرار شده است . در آيات 8 سوره سجده ، 20 سوره مرسلات و 6 سوره طارق كلمه آب به معنى اصلى آب نيست . از مجمع 39 سورهاى كه كلمه آب در آن آمده ، 32 سوره مكى و 7 سوره مدنى است . جالب است بدانيد كه بيشترين تعداد تكرار كلمه آب در يك جزء مربوط به جزءهاى سيزده و سى با 6 بار تكرار است و در جزءهاى 3 ، 4 ، 5 ، 7 ، 10 ، 28 كلمه آب نيامده است .
عسل :
قرآن از تعبير شفا براى عسل استفاده كرده است كه اين اشاره به فوايد درمانى اين نوشيدنى است . در قرآن وحى به زنبور عسل جهت توليد نوشيدنىهاى رنگارنگ كه در آن شفا براى انسان وجود دارد اشاره كرده
« وَ أَوْحى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ »
و آن را نشانهاى از قدرت خداوند مىدانند .
« فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ . »
سوره نحل ، آيات 68 و 69 پروردگار تو ، به زنبور عسل الهام كرد كه : « از كوه ، خانه بگير و نيز از درخت و از آنچه بنا مىكنند . سپس از همهء ميوهها بخور و راههاى پروردگارت را فرمان بر ، دانه بپوى » .