بيمار براساس موازين شرعى در بيمارستانهاى آموزشى درمانى شهر كرمانشاه در سال 1387 صورت گرفته است .
مواد و روشها :
در اين مطالعه توصيفى - مقطعى 150 نفر از پرستاران شاغل در بيمارستانهاى وابسته به دانشگاه علوم پزشكى كرمانشاه از طريق نمونهگيرى غير احتمالى آسان از تمامى بخشها به استثناء اتاق عمل و كودكان انتخاب شدند . اطلاعات توسط پرسشنامهاى سه قسمتى كه شامل مشخصات دموگرافيك و سؤالات سنجش نگرش و عملكرد واحدهاى پژوهش در مورد مراقبت براساس موازين شرعى بود جمعآورى و سپس دادهها با نرمافزار
spss version 11 , 5
و به صورت آمار توصيفى و نيز آمار استنباطى ( آزمون مجذور كاى و تست دقيق فيشر ) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت .
يافتهها :
نتايج نشان داد كه 45 % پرستاران از نگرش مثبت و 40 % از نگرش كاملا " مثبتى نسبت به مراقبت از بيمار براساس موازين شرعى برخوردار بودند و 64 % پرستاران عملكرد متوسطى داشتند و تنها 9 % از عملكرد خوب برخوردار بودند . بين نوبت نوبت كارى و ميانگين امتيازات نگرش ارتباط معنىدارى مشاهده گرديد ( 43 / 0 -
( P
و بين جنس و ميانگين امتيازات عملكرد ارتباط معنىدار آمارى ديده شد ( 035 / 0 ) -
P
. همچنين بين نوع بيمارستان و ميانگين امتيازات نگرش و عملكرد ارتباط معنىدار آمارى وجود داشت . اما بين سابقه كار ، ساعات كار در هفته و نوع بخش با نگرش و عملكرد ارتباط معنىدار آمارى مشاهده نشد . و با استفاده از آزمون دقيق فيشر رابطه بين بخش محل كار و عملكرد ارتباط معنىدارى ديده نشد . بين نگرش و عملكرد ارتباط معنىدار آمارى مشاهده نگرديد ( 6 / 0 -
( P
.
بحث و نتيجهگيرى :
نتايج در حيطه نگرش نسبتا رضايتبخش بوده و در حيطه عملكرد چندان مورد توجه واقع نمىشود كه لزوم آموزش بيشتر علمى و عملى همراه با برگزارى كارگاههاى آموزشى و برنامههاى آموزشى ضمن خدمت ، افزودن مطالب مربوط به موازين شرعى مراقبت در دروس پرستارى دانشجويان و فراهم نمودن شرايط لازم جهت