و سرفه آنها 5 روز يا كمتر طول كشيده بود . بيمارانى كه داراى علايم و نشانههاى آسم ، پنومونى ، سينوزيت ، اوتيت ، بيمارى مزمن ريه ، بيمارى مادرزادى قلب ، سرطان ، ديابت و سرطان بودند به مطالعه وارد نشدند . بيماران به صورت تصادفى در يكى از چهار گروه مورد مطالعه وارد شدند . به تمامى بيماران توضيحات يكسانى داده شد . براى تمامى بيماران قبل از شروع درمان پرسشنامه استانداردشدهاى كه به همين منظور طراحى شده و مورد استفاده در مطالعات بسيارى قرار گرفته بود ، تكميل گرديد . براى گروه اول دو ساعت قبل از خواب يك قاشق مرباخورى ( 5 / 2 سىسى ) عسل طبيعى تجويز شد . براى گروه دوم 5 / 2 سىسى از شربت دكسترومتورفان ( 5 / 7 ميلىگرم ) دو ساعت قبل از خواب تجويز شد .
براى گروه سوم 5 / 2 سىسى از شربت ديفن هيدرامين ( 25 / 6 ميلىگرم ) دو ساعت قبل از خواب تجويز شد . براى گروه چهارم بعنوان گروه شاهد فقط درمانها حمايتى توصيه شد .
هر چهار گروه روز بعد مجددا مورد معاينه قرار گرفتند و براى آنها همان پرسشنامه توسط والدين تكميل شد . كودكانى كه به هر دليلى دارو استفاده نكرده بودند و يا دوز مناسب دارو را رعايت نكرده بودند . از مطالعه حذف شدند . اطلاعات پرسشنامه به نرمافزار
spss
وارد شد و با استفاده از
kvuskul - wallistest , Mann - whithey test , x 2 test
آناليز شد .
P . value ‹ 0 , 05
معنىدار در نظر گرفته شد .
نتايج :
در اين مطالعه 160 كودك 59 - 24 ماهه بررسى شدند 21 نفر از آنها به علت عدم مراجعه مجدد و يا مصرف نامناسب دارو از مطالعه حذف شدند . در نهايت آناليزهاى ما بر روى 139 بيمار كه پرسشنامه كامل براى آنها قبل و بعد از مطالعه تكميل شده بود ، انجام شد . ميانه سنى كودكان 36 ماه بود . به 33 بيمار عسل ، 36 بيمار دكسترومتورفان و 34 بيمار ، ديفن هيدرامين تجويز شده بود . 36 بيمار هم بعنوان گروه كنترل هيچ درمانى دريافت نكرده بودند . ( جدول شماره 1 )
71 نفر ( 1 / 51 % ) از كودكان دختر و 68 نفر ( 9 / 48 % ) از آنها پسر بودند .