روش بررسى :
اين مطالعه به روش مرورى و استفاده از كتب ، بررسى متون و برنامههاى رايانهاى انجام گرديده كه منابع و مأخذ معتبر و مستندى همچون آيات قرآن كريم ، روايات در زمينه حفظ محيط زيست مورد بررسى قرار مىگيرد .
نتايج :
آموزههاى دينى احكام سازندهاى درباره ابعاد مختلف محيط زيست آدميان به ارمغان آورده كه عمل بدانها سعادت مادى و معنوى بشر را رقم خواهد زد . احكام اسلامى درباره محيط زيست فراوان است و متنوع ، گروهى از اين احكام - چه مستحب و چه واجب - ايجابى هستند و مسلمانان را به انجام اعمالى درباره طبيعت و محيط زيست فرا خواندهاند . آيات متعددى در قرآن آدميان را به تفكر در طبيعت و محيط زيست فرا مىخواند و تأمل در جلوههاى طبيعت را براى انسانها بسيار سودمند و سازنده مىداند كه در قرآن در آيات متعددى اشاره به موارد ذيل گرديده : احكام سلبى درباره طبيعت و محيط زيست ، فساد در زمين ، قاعده لاضرر ، وجوب حفظ نسل انسان ، آلودگى هوا ، آلودگى آبها ، آلودگى خاك ، حرمت آلوده كردن درياها كه از جمله خداوند در آيه 56 سوره اعراف مىفرمايد :
« وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها »
« در زمين پس از اصلاح آن فساد مكنيد . » و در آيه 195 سوره بقره مىفرمايد :
« وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ »
« خود را با دستان خود به هلاكت نيفكنيد . » و در آيه 211 سوره بقره مىفرمايد :
« وَ مَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ »
« هركس نعمت خدا را كه براى او آمده و در اختيار او گذاشته شده ( از روى ناسپاسى ) به نقمت مبدل سازد ، خدا سخت كيفركننده است . » و يا در آيه 41 سوره روم مىفرمايد :
« ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ »
« دستان بشر فساد را در خشكى و دريا پديدار ساخته است . . . . »
بحث و نتيجهگيرى :
در جهانبينى اسلامى ارتباط انسان با طبيعت بايد شبيه تنها يك قانونگذار عادل با شهروندانش باشد . انسان برتر از طبيعت است و بايد با او رفتار مناسب داشته باشد . هر عمل او بايد با رحمت و عدالت همراه باشد و خدا انسان را سرپرست آنها