را به ميزان 1 / 2 برابر افزايش داد . درحالىكه مارلن و كولدمن ( 2000 ) مىنويسند : " مطالعات درباره جنس لباس زير بهعنوان عامل خطر براى ابتلا عفونت ادرارى به اثبات نرسيده است " ( ص 364 ) .
ج - عادت به تاخير در دفع ادرار پس از احساس تمايل به دفع ادرار - در اين زمينه حضرت رسول مىفرمايد : " هركس بخواهد مثانه سالمى داشته باشد پس ادرارش را حبس ننمايد حتى اگر بر پشت مركب سوار باشد " يعنى اينكه به منظور دفع ادرار از مركب پياده شود و آن را به تاخير نياندازد ( تبريزيان 1386 ) و تخليه مثانه قبل از رفتن به رختخواب ، دراينباره حضرت على ( ع ) فرمود : " از جملهء عاداتى كه انسان را از بيمارى مصون مىدارد تخليه مثانه قبل از خواب است " ( كلينى ) . پژوهشگر نيز درباره اين متغير رابطه معنىدارى بدست آورده است و نيز پژوهشهاى نوين از جمله هافمن و گرى ( 1997 ) مىنويسند : يكى از عوامل مستعدكننده عفونت ادرارى نگهداشتن ادرار به مدت طولانى مىباشد و نيز تنغو ( 2000 ) مىنويسد : عادت داشتن به دفع سريع ادرار پس از احساس تمايل به ادرار كردن يكى از مهمترين دفاع مثانه در برابر رشد باكترى محسوب مىشود .
د - دفعات حمام كردن در هفته و ابتلا به عفونت ادرارى : دين مبين اسلام درباره حمام كردن ، رعايت اعتدال در دفعات حمام رفتن را توصيه نموده است حد اكثر دفعات حمام كردن يك روز در ميان و حد اقل هفتهاى يك بار باشد ، به همين منظور بر مداومت بر غسل جمعه تأكيد شده است . پژوهشگر نيز در اين مورد رابطه معنىدارى بدست آورده است .
ه - شستشو و طهارت گرفتن پس از دفع ادرار و اجابت مزاج ، كه تمام مسلمانان انجام مىدهند ، زيرا دين مبين اسلام همواره بر پاكى و تميزى تأكيد نموده است ، حضرت صادق فرمود : " طهارت گرفتن پس از دفع ادرار أمرى است لازم و ضرورى " « 1 » چون پاكيزه بودن يكى از شروط نمازهاى پنجگانه است . در اين زمينه كيستنر ( 1979 ) مىنويسد : ميزان شيوع باكترى اورى در زنان بنگلادشى كمتر از زنان سفيدپوست بوده
هامش
( 1 ) . أما البول فلا بد من غسله .