هنگامى كه [ موسى ] نيرومند و كامل شد ، حكمت و دانش به او داديم ، و اينگونه نيكوكاران را جزا مىدهيم . "
" اشد " از ماده شدت ، به معناى نيرومند شدن است ، و " استوى " از ماده استواء به معناى كمال خلقت و اعتدال آن است .
گويا يك نحو ارتباط بين سلامتى و نيرومندى جسمانى و ياد گرفتن حكمت و دانش وجود داشته باشد ، و شنيده نشده كه هيچيك از پيامبران الهى - كه تعداد آنها در روايات اسلامى 124000 نفر ذكر شده است - ضعيف و يا ناقص الخلقه بوده باشند . در مورد جانشينان دوازدهگانه پيامبر عظيم الشان اسلام نيز چنين است . به همين جهت است كه در آيه مذكور فرمود : هنگامى كه موسى نيرومند و كامل شد ، حكمت و دانش به او داديم .
در ادامه اين داستان مىخوانيم كه موسى عليه السّلام از قصر فرعون - كه در خارج شهر قرار داشت - خارج شده و وارد شهر مىشود . به محض ورود به شهر ، متوجه مىشود يكى از پيروان او با يكى از مامورين فرعون - كه مىخواست از او بيگارى بكشد - درگير شده و توان كافى براى دفاع از خويشتن را ندارد .
هنگامى كه چشم شخص باايمان به موسى عليه السّلام مىافتد ( و با توجه به اينكه مىدانست موسى مردى نيرومند و ورزيده است ) از او يارى مىطلبد . موسى كه داراى روحيه دفاع از مظلوم در برابر ظالم بود ، بلافاصله به كمك مظلوم شتافته ، با ظالم درگير مىشود . او تنها با زدن يك مشت به سينه دشمن ، او را از پاى درمىآورد .
نكته قابل توجه در اينجا اين است كه حضرت موسى عليه السّلام قدرت و توان خويش را در جهت دفاع از مظلوم و مبارزه با ظالم به كار مىگيرد ، همان گونه كه شير خدا ، حضرت على مرتضى عليه السّلام بود و به فرزندان خويش وصيت فرمود :
قرآن و طب ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — صفحة 282
مساهمون: بنياد پژوهشهاى قرآنى حوزه و دانشگاه
ص٢٨٢