لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لا يَزْنُونَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً
« 1 » و كسانى در جنب خداوند خداى ديگرى را نمىپرستند و هيچكس را كه خداوند ( كشتنش ) را حرام كرده جز به حق نمىكشند و زنا نمىكنند و هركس چنين كند ( عقوبت ) گناه خواهد ديد . كه چون در آيات قبل از اين آيه از جمله صفات « عباد الرحمن » را پاكدامنى و . . . برده بوده لذا در اين آيه با مشخص كردن آلودگى ( زنا ) دامن بندگان خدا را از لوث اين گناه پاك مىشمارد . همچنين امام صادق عليه السّلام در ثواب الاعمال مىفرمايد : سختترين مردم از جهت عذاب در قيامت زناكارانند همچنين از پيامبر در ميزان الحكمه ذكر شده است : اگر كسى با زنى كه شوهر دارد ، زنا و فساد كند در روز قيامت از آلت تناسلى زن و مرد چرك و خونآبه متعفّنى جوشان خواهد بود كه تا 500 سال اهل جهنم از بوى بد آن در عذاب و رنج هستند ، اينان شديدترين عذاب را متحمل مىشوند . خدا با آنها سخن نمىگويد و آنها را از گناه پاكيزه نمىكند و براى آنها شديدترين عذابها را مهيا كرده است
بالاخره در آيه 2 و 3 سوره نور برخورد جدى و قاطعانه با زناكاران را به صورت حكم مجازات عاملان آن صادر كرده و اجراى آن را به دور از هرگونه احساس و رافتى لازم شمرده و به منظور عبرت مردم انجام حكم را در ملاء عام و در حضور جمعى از مومنان واجب كرده است :
الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ وَ لا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ لْيَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ * الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَ الزَّانِيَةُ لا يَنْكِحُها إِلَّا زانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
زن و مرد زناكار را به هريك از آنان يكصد تازيانه بزنيد و اگر به خداوند و روز بازپسين ايمان
هامش
( 1 ) . فرقان ( 25 ) ، آيه 68