غسل تطهير كنند نماز آنها باطل خواهد بود « 1 » . بنابراين مىبينيم كه در آيه مربوطه به حيض « 2 » چگونه با توجه به تمام ابعاد قضيه جامعترين ، علمىترين ، بهداشتىترين رهنمودها به مردم داده شده است و ضمنا بر همه رفتارها يا برخوردهاى افراط و تفريطى كه در اقوام و اعصار مختلف قبل از اسلام در اين زمينه جارى بوده مهر باطل زده است . به نحوى كه نه طرد زنان حائض و دورى مطلق از آنان را كه در قوم يهود و برخى از اعراب زمان جاهليت معمول بود جايز شمرده و نه بىتوجهى مسيحيان را نسبت به آميزش با اين زنان مجاز دانسته است بلكه براساس يك منطق معتدل و معقول مسلمانان را در اين مورد پاسخگو شده است به نحوى كه اگر از ديدگاه علمى و اخلاقى مفاد اين آيه را منصفانه بررسى كنيم آن را دستورى همهجانبه مناسب مىيابيم كه مىتواند براى حفظ بهداشت و سلامت جسم و روان مرد و زن مؤثر و كارساز باشد .
ب ) نهى اكيد قرآن از فحشاء ( گزارههاى لواط و زنا )
اولين آيهاى كه زنا را به طور مستقيم و از مقابل هدف قرار داده است آيه 32 سوره اسراء مىباشد كه خداوند مىفرمايد :
وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبِيلًا
و به زنا نزديك نشويد كه آن ناشايستگى و ناپسند است . دوم تعبير « فاحشه » كه بيانگر آشكارى اين گناه است و سوم عبارت « و ساء سبيلا » نيز مبين آن است كه اين كار مىتواند عوارض زيانبارى را به دنبال داشته و راه مفاسد ديگرى را هم براى انسان بگشايد « 3 » .
آيهاى ديگر كه مسئله زنا را نه از روبرو بلكه از پشت نشانه رفته است و در آن زناكاران را از زمره بندگان خدا خارج كرده و درخور مجازات دانسته چنين مىفرمايد كه :
وَ الَّذِينَ
هامش
( 1 ) . امام خمينى ( ره ) ، رساله احكام
( 2 ) . بقره ( 2 ) ، آيه 222
( 3 ) . آيت اللّه مكارم شيرازى ، تفسير نمونه ، جلد 2 ، و دكتر نورى ، بهداشت در قرآن ، واقفى