أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ وَ الْجِبالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ وَ كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ . . .
« 1 »
آيا ( به چشم بصيرت ) مشاهده نكردى كه هرچه در آسمانها و هرچه در زمين است و خورشيد و ماه و ستارهگان و كوهها و درختان و جنبندگان و بسيارى از آدميان همه ( با كمال شوق ) به سجده خدا و اطاعت او مشغولند . . .
رابطه خورشيد ، گياه و انسان
هنگام كار و حركت ، ماهيچههاى بدن انرژى مصرف مىكنند اين انرژى كه مصرف مىشود از ذخاير بدن برداشته مىشود . لذا هرچه حركت عضلانى ، كار و كوشش بيشتر باشد ، از انرژى ذخيره شده كم مىگردد .
غذاها منبع غير مستقيم ذخاير را در بدن تشكيل مىدهند كه اين ذخاير از گياهان به دست مىآيد .
غذاها منبع انرژى در بدن تحت تأثير يك دسته واكنشهاى شيميايى قرار مىگيرد كه به سوختوساز معروف است . انجام اين واكنشها يا سوختوسازها در بدن منجر به تركيبى مىشود بنام آدنوزين فسفات
( ATP )
اين واكنش منبع مستقيم انرژى بدن است .
هنگام فعاليت ، تلاش ، كار و كوشش ، ذخاير انرژى تخليه شده و خستگى به وجود مىآيد .
منبع انرژى عالم يا نور زندگى
خورشيد را مىتوان يك منبع انرژى بزرگ عالم دانست كه به انرژى خورشيدى معروف است . اين انرژى در واقع از يك انرژى هستهاى تشكيل شده است .
مقاديرى از اين انرژى هستهاى به صورت نور به زمين تابيده تا ميليونها گياه سبز اين جهان را
هامش
( 1 ) - آيه 17 سوره الحج