افزايش چربى خون يك مورد ثانويه نسبت به رژيم غذايى چرب و موارد استرسزاى زندگى است .
مصرف بعضى داروها در طى مراحل زندگى براى زياد شدن چربىها مؤثر بوده از جمله داروهاى ضد حاملگى خوراكى ( قرصها ) ، استروئيدها ، داروهاى مدر ( ديوريتيكهاى تيازيدى ) همگى سبب چسبيدن چربى به جدار شريانها مىشوند . اما در عين حال غمانگيزترين قربانى افزايش چربى خون ، فردى است كه غذايش مملو از چربى اشباع شده مىباشد كه اگر فقط راه چاره را بداند مىتواند از اين بيمارى پيشگيرى كند . اگر نداند و خودش را مقيد و ملزم به مصرف چربىهاى اشباع كند در زمانى كه بايستى سالم و تندرست باشد خودش را محكوم به بيمارى مىنمايد .
به پنج نوع مختلف افزايش چربى خون در زير اشاره مىشود :
نوع اول كه نوع اوليه يا ارثى است بيشتر قربانيان اين بيمارى مىتوانند با تغيير رژيم غذايى ، كمكردن وزن بدن ، استفاده از فرمول اساسى گذشتهء اين كتاب ، درمان شوند ، ( گرچه بيمارى اوليه بر مبناى يك بيمارى ارثى است ) . نوع مذكور خيلى نادر است و ناشى از يك نقص ژنتيكى است كه تصفيهء شيلوميكرونها از جريان خون جلوگيرى مىكند .
نوع دوم : خيلى معمول است و به دو گروه تقسيم مىشود ، گروه الف - بيمارانى كه بهطور غير طبيعى سطح بالاى
L . D . L
دارند . درحالىكه نوع ب - بيمارانى هستند كه
L . D . L
و
V . L . D . L
زيادى دارند .
نوع سوم : نسبتا كمياب است ، بيماران مبتلا به اين نوع افزايش چربى خون ، قادر به تبديل مقادير كافى
V . L . D . L
به
L . D . L
نيستند ، بنابراين غلظت بالايى از كلسترول و ترىگليسيريد در خونشان نشان داده مىشود .
نوع چهارم : از نظر شيوع مانند نوع دوم است ، خيلى معمول مىباشد و نشانگر يك سيكل معيوب است . ترىگليسيريدهايى كه به صورت
V . L . D . L
هستند براى انبار شدن نمىتوانند وارد بافتهاى چربى شوند . بنابراين به كبد بازگشته و مجدّدا در كبد مقادير بيشترى
V . L . D . L
ساخته مىشود و سيكل به همين ترتيب تكرار مىشود .
نوع پنجم : خيلى نادر بوده نبايد جنبهء وراثتى نداشته باشد ممكن است به صورت ثانويه ناشى از اثر بيمارى ديگرى باشد ( اغلب ناشى از انواع ديابت ) اين بيماران داراى مقادير زيادى شيلو ميكرون و
V . L . D . L
در جريان خون هستند .