بيشتر كار كردهاند . در سال 1931 در كالبدشكافى 18 بيمارى كه در همين قبيل كارخانهها كار مىكردهاند و فوت كرده بودند بدين نتيجه رسيدند كه همهء آنها بر اثر مواد راديو اكتيو مسموم شدهاند و كسى هم عليه رئيس كارخانه اعلام جرم نكرد .
از آنچه ذكر شد چنين نتيجه مىگيريم :
مواد راديو اكتيو كه در درمان بعضى بيمارىها متداول شده است ، به خوبى مىتواند موجد ضايعات سرطانى شوند . اين مسئله هم بهطور تجربى روى حيوانات و هم در مورد انسان به تحقيق پيوسته است .
راديوم و ساير مواد راديو اكتيو موجب اختلالات عملى دستگاه نوروگلاندولر ( اعصاب و غدد داخلى ) و اعضاى خونساز بدن مىشوند .
كمخونى و ضعف اعصاب كه از استعمال راديوم ناشى مىشود ، به خوبى اين نظريه را تأييد مىكند و هميشه در مورد بيمارانى كه با راديوم معالجه مىكنند ، ديده مىشود .
در اين مدت 45 ساله كه راديوم را در درمان سرطان استعمال مىكنند ، تجربه نشان داده است راديوم ، به استثناى سرطان جلدى و بعضى سرطانهاى ديگر كه كموسعت هستند ، در موارد ديگر ، علاوه بر اينكه درمان نمىكند ، موجب وخامت مرض هم مىشود . اما اين را هم بايد دانست كه سرطانهاى پوست هم هميشه با راديوم درمانپذير نيستند و چهبسا اتفاق مىافتد كه سرانجام بازگشت مىكنند .
اين نتايج مشكوك و بازگشتهاى ديررس ، به خوبى ثابت مىكند كه تخريب موضعى هر قدر هم كه كامل انجام يابد قادر نيست سرطان را ريشهكن سازد و بايد فكرى ديگر كرد تا به حال بيمار مفيد واقع شود و بالاخره ، پس از تحقيقات خيلى زياد كه دانشمندان و متخصصان فن در مورد بيماران مبتلا به
مجموعه آثار دكتر سيد جلال مصطفوى كاشانى ( فارسى ) — صفحة 247
مساهمون: سيد جلال مصطفوى كاشانى
ص٢٤٧