دهان :
شالى است
دهونه :
قيقهر 396 است
حرف الدال مع الياء المثناة التحتانية
ديك :
كه به عربى طحميل نيز گويند دجاج است
ديودار :
اسم فارسى صنوبر هندى و به عربى شجرة البق و شجرة الجن و شجرة الآكله نامند بهندى چيركى لكرى و بنام ديودار نيز مشهور
ديمك :
ارضه است
ديگچون :
توبال مس است
دنيار :
بسريانى تخم كثوث است
دنيار رويه :
حزاء است و يا قسمى از حزاى برى يعنى زوفرا 397 است
ديواسپست :
حندقوقى برى است
ديوانجير :
تين برى است
ديك الكرم :
هدهد است
ديوچه :
علق است
[ باب الذّال ]
حرف الذال المعجمة مع الباء الموحدة
ذباب :
بتركى جبين و به فارسى مگس و بهندى مكهى
ذبل :
و آن جلد سلحفات 398 است و به فارسى پوست سنگپشت و بهندى كچكره نامند و نيز 399 سرگين كه بلغت رومى سيلوبان گويند
حرف الذال مع الراء المهمله
ذره :
كه جاورس هندى نيز گويند بيونانى فاوطلها و بهندى جوار نامند