كشت بر كشت :
لغت فارسى است و بعضى آن را اسواد السند و بعضى سواد الهند و سيوار الهند و بعضى سواد الاكراد نامند و به فارسى پيچك و بچو و بيونانى قناغيرس و برومى بروطوس و بهندى پههپهلى نامند و بزعم حكيم علوى خان هندى آن مرور سينگه و نزد بعضى مرور پهلى
كشن خرما :
دقيق النخل 953 است
كشمش :
زبيب بيدانه است
كشف :
سلحفات 954 است
كشك شعير :
به فارسى شيره جو گويند
كشنى :
كرسنه است
كشنه :
اسطوخودوس است
كشيرى :
معرب كهچرى هندى است
كشنيز و كشنيج 955
:
كزبره 956 است
كشوث رومى :
افسنتين است
حرف الكاف مع العين المهمله
كعك :
معرب كاك فارسى است يعنى نان خشك دوآتشه قابل كوبيدن كه بهندى سوكهى روتى گويند
كعديه :
به عربى بيت العنكبوت است
حرف الكاف مع الفا
كف 957
السبع :
كبيكج است و نزد بعضى نوع از آن
كف المريم :
اسم عربى است و كف عايشه نيز گويند بهندى هتاجورى و نزد بعضى اصابع الصفر است