و به عربى نهش و بسريانى سطفلين و مابا و بهندى كهرگند و ستالى و سوالى و دودهالى و كاكول گويند
شقايق :
كه آن را شقايق النعمان و به عربى شقا و شقارى و شقر و شقيق نيز نامند و بيونانى كلسانا و ارغامولى 581 و ارغاميوس 582 و بلاطينى بياى دراز ايتلم و بلغت كستيلان امايلس نامند و به فارسى لاله و كاشه شكنگ و بهندى گل لاله
شقراق :
كه شراق و شيرقوق و شرشق نيز نامند و بشيرازى كاسه شكنگ و باصفهانى سبزقبا و بمازندرانى كراكر و عرب آن را اخيل گويند به فارسى كاسكينه و سبزك و بهندى لتوره
حرف الشين مع الكاف
شك :
به عربى سم الفار و تراب الهالك و اهل عراق و مغرب رهج الفار و بشيرازى مرگ 583 موش كانى و در انگريزى آرسينك 584 و اكسيريان زرميخ سفيد نامند و بهندى سنبل كهار گويند و آنكه سفيد شفاف شبيه شب يمانى است پهتكيا و آنكه برنگ زردچوبه زردرنگ است هلديا و آنكه نيلگون است كوديا و آنكه سرخ برنگ دانه انار است داريا و آنكه بسيار سفيد است سنكهيا نامند
شكر :
سكر است
شكرپنير :
بهندى كهاندگنديرى نامند
شكر طبرزد :
قند مكرر است
شكرپاره :
قطاع است
شكاعى :
لغت عربى است بيونانى اقرانيقى و قولوعو 585 ماطوس و قولون و اقتنا لوقى 586 و نيز اقتنارانيقى بمعنى شوكة البيضا نامند و اقتنالوقى بمعنى شوكه عربيه و گويند آن را شوكة البيضا و شوكه عربيه و كثير الركب نيز خوانند و بلاطينى اطركياس و بسريانى كرمائى و به فارسى چرچه و كافيلو و در بعضى بلاد معروف به