( ط )
طاليسفر :
پوست درختيست كه در بلاد هند يافته مىشود
طاليقون :
مس
طبرزد :
شكر معقود به فارسى نبات
طراثيث :
زب الارض و آن نباتيست
طرخشقوق :
جنگلى كاسنى يعنى هندباى برى را گويند
طرفا :
اسم معروف جهاو است و آن برگيست
طفال :
طين يابس است و بهترين آن از نيل مصرست
طلح :
موز است بهندى كيله نامند
طلع :
بهار خرما
طلق :
ابرك را گويند و عزق العروس نيز گويند
طليس و طلينس :
صدف كوچك
طيهوج :
مرغيست كوهى كوچكتر از كبك
( ظ )
ظيان :
ياسمين تر
ظرو :
لوبان است
( ع )
عاعاطيس :
صحيح غاغاطيس است
عبيثران :
داونه مروا
عبيژ :
غلط است عبيثران صحيح
عبهر :
نرجس
عذب :
نام درختيست و تشريحش معلوم نشد
عروق صفر :
هلدى
عرطنيشا :
آذر بوست به فارسى چوبك نامند
عزيز :
كحل عزيزى مىبايد
عشر :
برگ درخت آك
عصى الراعى :
و آن بطباط است بهندى راجيگرا گويند اسم معروف لالساگ
عفص :
مازو
عقعق :
صلصل را گويند و آن فاخته است
عكر الزيت :
دردى زيت