شرجيان : به عربى درختى است مانند بادنجان كه جلود را دباغت بدان مىنمايند .
شران : به عربى دابهايست مانند بعوض كه در شب ظاهر مىشود .
شرزردك : نوع زرد زعرور است .
شرغوف : ضفدع صغير است .
شرفا : عبيرى است .
شراق و شرقوق : شقراق است .
شرنبث : به عربى اسم اسد است .
شرنگ : به فارسى اسم مطلق سم است و نيز حنظل را نامند كه عبارت از دفلى است كه به فارسى خرزهره نامند .
شرو : به فتح و به كسر نيز به عربى عسل است .
شروين : شربين است كه نوعى از سرو است كه عرعر نامند .
شرى : عليقه است كه قثاء الحمار باشد و گياه حنظل را نيز نامند .
شرق : طايرى است ما بين حداة و صقر .
شريان : درختى است كه از آن كمان مىسازند .
شريش : اسراش است و به هندى غرى الجلود را نامند .
فصل الشين مع الشين المعجمه
شش : اسم فارسى ريه است .
شش پستان : به فارسى اسم كلب است جهت آنكه اكثر عدد پستان آن شش است .
شش پخته : بقله يمانيه است .
ششبندان : اسم فارسى كرمة السوداء است كه فاشرستين نامند .
ششيره : گفتهاند فو است و فوة الصباغين را نيز نامند كه به فارسى روناس گويند .
ششقاقل : شقاقل است .
ششمانيه و ششمر : هيلبوا است .
فصل الشين مع الطاء المهمله
شطا : به فتح بچه نخل است و چون جدا كنند و غرس نمايند در موضع ديگر فصيل نامند .
شطيه : صعتر بستانى طويل الورق است كه به شيرازى مرزه و آبشن دراز نامند .
شطشاط : به عربى اسم طايريست .
شطوط و شطوطى : ناقه ضخيم السنامست .
فصل الشين مع العين المهمله
شعر : به عربى زعفران است .
شعرا : به فتح اول و الف ممدوده ذبابى است ازرق يا احمر كه بر شتر و الاغ و سگ نشيند و به فارسى مگس سگ نامند و نيز نام درخت نخود است و نيز نوعى از شفتالو را نامند .
شعر الارض و شعر الجبار و شعر الجن و شعر الجبال و شعر الحيات و شعر الغول و شعر الجنات و شعر الخنازير : پرسياوشان است .
شعر شقراء : جعده است .
شعروره : به عربى قثاء صغير است و گفتهاند قثاى برى است .
شعور صقالبه : زعفران است .
شعصور : به عربى جوز برى است .
شغال و شغير : به فارسى ابن آرى است كه كلب برى نامند .
شغالى : به فتح نوعى از عنب است .
شغوا : به عربى اسم عقاب است .
فصل الشين مع الفاء
شفادارو : به فارسى اسم بادزهر است .
شفاته : به فارسى اسم طايرى است بزرگتر از حداة سر آن ملون به چهار رنگ و پر و جسد آن به الوان بسيار .
شفتالو : به فارسى خوخ را نامند .
شفترك : اسم فارسى خبه است .
شفترنگ : به فارسى اسم ميوهاى است كه دو طرف آن سرخ و طرف ديگر سفيد مايل به زردى باشد و آن ثمر مركب از درخت شفتالو و زردآلو يعنى پيوندى است از آن هر دو و شليل نيز نامند .
شفتيل : به فارسى حندقوقى بستانى است .
شفردانه : حرمل است .
شفشه : به كسر به فارسى اسم شمس طلا و نقره است كه به عربى سبايك نامند .
شفصلى : صاصلى است .
شفعاء الغز : به سريانى لسان الحمد است .
شفور : روغن سفرجل است .
شفورس و شفوديس : قناى برى است .
شفير : فيروزج است .
شفيقل : شقاقل است .
فصل الشين مع القاف
شقاديرا : ثوم كراثى است .
شقا و شقارى و شقر و شقيق : به عربى شقايق النعمان است .
شقده : به عربى اسم گياهى است كثير الدهن و اللبن .
شقر و شقران : به فتح به عربى ذئب است .
شقر : به ضم و به فتح هر دو اسم عربى بچه حربا است .
شقر : به عربى اسم ديك است .
شقرى : به كسر ثمر جيد است .
شقره : شنجرف است كه زنجفير نيز نامند .