و غذاء ناقهين و مرضا است و از دراج و تبسير الطف است
لونيا
بضم لام و واو مجهول و كسر نون و فتح ياء تحتانى و الف و قسم ديگر كندر هر دو بطعم شور و هنگام هضم شيرين سرد و خشك و گران و ملين و نفاخ و افزاينده باد و صفراء و بلغم و قسم و ازو پهين خشك آن را گرم دانند و دافع تنگى نفس و فساد بلغم و افزاينده باد
لوها
بضم لام و سكون واو مجهول و ها و الف شيرين و زمخت و سرد و ممسك و ملين و دافع فساد بلغم و صفراء و آماس اعضاء و بادانگيز و ريم او را كه خبث الحديد گويند بر نموده در معاجنين و حبوب كه نسخ آن در علاج الامراض و عجاله نافعه مرقوم است استعمال نموده شد براى رياح بواسير و تقويت معده و امساك منى و تقويت باه سفيد يافته شد و طريق تدبير او نيز در هر دو كتاب مذكور است و نيز او را همراه قند و سياه و گهيكوار درخمى مىاندازند و طريق آن بتفصيل نيز در ميان همان دو كتاب مرقوم است براى استسقاء مكرر بتجربه رسيده است و كشته آن را حكماء هند استعمال مىنمايند راقم اجتباب ازو واجب مىداند و گويند طريق دريافت او آنكه خوب كشته شده است آنست كه بالاى آب كه در فنجانه باشد بيندازند اگر بر روى آب بايستد بهتر است و الا گر تهنشين شود و علامت زبونى و خامى اوست راقم اين امتحان را هم قابل اعتماد نمىداند زيرا كه بعضى جا تخلف بظهور رسيده بهتر آنست كه اگر خواهند استعمال نمودن آن دو سه اشخاص را كه مزاج آنها قريب بمزاج آنكس باشد كه او استعمال كردنش مىخواند بدهند بعد از ان خود آنكس استعمال نمايد و اول به بارد المزاج و قوى المزاج بدهند اگر او متضرر نشود بعد از امتحان مذكور به عمل آرند و اللّه اعلم بالصواب
لونگ
بفتح لام و سكون واو و خفاء نون و كاف فارسى به فارسى ميخك و به عربى قرنفل گويند خواص در تركيب يونانيان بتفصيل مذكور است و نيز اگر او را در ميان سيب ولايتى فرو برند و مگزارند تا سبب خشك شود بعد از ان آن قرنفل براى تقويت معده و دل و اسهال و قى كه ايستد و هيضه استعمال نمايند مجربست و هم آن سيب بجهته كارها مذكور به كار آيد
لوبان
بضم لام و سكون واو و فتح باء موحده و الف و نون علامى فهامى شيخ ابو الفضل در اكبر نامه مىنويسد صمغى است از بعضى بنادر مىآرند خوشبو و بعضى او را ميعه يابسه مىدانند و بالجمله درين زمان هم بسيار است گرم معلوم مىشود ؟ ؟ ؟